บทที่ 1229 ช่วยคุณกำจัดปัญหา

"อาจารย์ เขา......"

เจียงชื่อมีสีหน้าไร้ความรู้สึกขึ้นมาทันที เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

แม้มีความขัดแย้งกับเวินรั่วเหอเป็นอย่างมาก

แต่ยังไงเจียงชื่อกับเวินรั่วเหอก็เป็นลูกศิษย์กับอาจารย์กัน เคยมีอดีตดีๆต่อกัน และเวินรั่วเหอก็เป็นคนอบรมเลี้ยงดูเจียงชื่อมาด้วยตัวเขาเอง

เกลียดก็ส่วนเกลียด แต่พระคุณนั้นยากที่จะลืมเลือน

เจียงชื่อหลับตาลง แหงนหน้าเล็กน้อย ดับความโกรธแค้นในใจ

เวินรั่วเหอวางแผนทำร้ายไปทำร้ายมา ท้ายที่สุดไม่ได้คำนวณถึงตัวเอง คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะตายในลักษณะนี้

ดั่งที่โบราณว่าไว้:มีความสุขให้ทันเวลา

อย่าคิดแต่รอวันพรุ่งนี้ เพราะคุณอาจไม่มีพรุ่งนี้เสมอไป

ลืมตาขึ้น

เจียงชื่อมองเหลยห้าว"ทำแบบนี้ทำไม?"

เหลยห้าวยิ้ม เขากางแขนสองข้างออกแล้วพูดขึ้น:"ทำไม?ยังต้องถามอีกเหรอ?หรือผมต้องถูกเวินรั่วเหอควบคุมไปตลอดชีวิตเหมือนคุณ?เจียงชื่อ คุณต้องขอบคุณผมนะ ผมช่วยคุณกำจัดปัญหาเลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะผม ก็ไม่รู้ว่าคุณต้องถูกเวินรั่วเหอทำร้ายจนถึงเมื่อไหร่"

ที่พูดล้วนเป็นความจริง

เวินรั่วเหอไม่ตาย คงคิดทำร้ายเจียงชื่อไปทั้งชาติ

ดังนั้นนี่ถือว่าเป็นการช่วยเจียงชื่อ?

เจียงชื่อส่ายหน้าพลางฝืนยิ้ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:"ไม่ว่ามีหรือไม่มีความแค้นต่ออาจารย์ วันนี้นายกับฉันมีคนรอดเพียงคนเดียวเท่านั้น"

เหลยห้าวพยักหน้า"แม้ผมกับคุณความเห็นไม่ค่อยตรงกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ที่คุณพูดมาผมเห็นด้วย เจียงชื่อ ตั้งแต่วินาทีที่ผมขึ้นเวทีประลอง ก็ไม่มีความคิดที่จะปล่อยให้คุณรอดไป"

"ดีมาก ปากดีจริงๆ"

เจียงชื่อแสดงท่าทีจริงจังเป็นครั้งแรก เขาจ้องมองไปที่เหลยห้าว

เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ด่าไปทีหนึ่ง แล้วเจียงชื่อก็กระโดดมาข้างๆเหลยห้าว เร็วถึงขั้นมองด้วยตาเปล่าไม่ทัน

เหลยห้าวคิดว่าเขาเร็วมากแล้ว แต่เมื่ออยู่กับเจียงชื่อ ยังอ่อนด้อยอยู่มาก