บทที่ 1251 ผมอยู่ กองทองสิบสองปีนักษัตรก็ยังคงมีอยู่

คืนที่เมษมาคิดบัญชี?

คืนนั้น แครี่สามารถมองเห็นทุกอย่างชัดเจนผ่านกล้องวงจรปิด และไม่มีปัญหาใดๆเลย

มันเป็นไปได้ไง?

เขาไม่เข้าใจ

กรกฏอธิบาย"คืนนั้นผมเอาเอกสารหนึ่งชุดกลับไปไม่ใช่เหรอ? แครี่ ทำไมคุณถึงไม่สงสัยเลยว่าผมเอาเอกสารอะไรกลับไป? นอกจากนี้ ตอนที่เมษจากไป คุณไม่เห็นเหรอว่าเขาเอาอะไรไปด้วย?"

คนทั่วไปจะสังเกตเห็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเช่นนี้ได้อย่างไร?

นอกจากนี้ กรกฏยังวางไฟล์ไว้ในแฟ้ม และหลังจากเขาไปแฟ้มนั้นก็อยู่ที่นั่นด้วย

ส่วนของข้างในหายหรือไม่ และหายไปมากน้อยเพียงใด นอกจากตัวกรกฏเอง ใครจะไปรู้?

แครี่โกรธมาก ชี้ไปที่กรกฏแล้วพูดว่า "ตั้งแต่แรกคุณก็เล่นงานผมเหรอ?"

กรกฏแบมือ

“ก็ไม่ได้เล่นงานคุณ เพราะเงื่อนไขที่คุณเสนอนั้นเย้ายวนใจมาก”

"หินฟ้าพูดตามตรง ผมอยากศึกษาวิจัยจริงๆ"

“ดังนั้น ผมจึงซ้อนกล เพื่อตอบสนองอุดมคติส่วนตัวของผมและทำลายคุณจากภายใน”

“ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ไม่สวยเหรอ?”

ด้วยคำพูดที่ไร้ความปรานี เลือดของแครี่ก็พุ่งปรี๊ดและเขาก็ไออย่างรุนแรง

ลอร่ารีบหยิบยาออกมาแล้วให้เขากินเข้าไป เพื่อกดเลือดลงไป

เจียงชื่อพูดอีกครั้ง “แครี่ คุณรู้ไหมว่ามันเจ็บปวดแค่ไหนสำหรับผม ในตอนที่กรกฏส่งใบลาออกให้ผม? ทั้งๆที่ผมอยากจะหัวเราะ เพื่อแสดงให้สมจริง ผมไม่สามารถหัวเราะได้ มันช่างเจ็บปวดจริงๆ "

ที่แท้ สิ่งที่เจียงชื่อเรียกว่า 'ความเจ็บปวด' และ 'อึดอัด' นั้นคือสิ่งนี้?