บทที่ 1252 คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความเชื่อใจเลย

เชื่อใจ?

แครี่ไม่เคยไว้ใจใคร!

เขาชี้ไปที่เมษและพูดว่า "คุณโกหกผม เป็นไปไม่ได้ ทันทีที่คนของผมมาถึง กรกฏก็ขอให้ยิง มันจะฆ่าคุณได้เลยนะ!"

ในเวลานี้ กรกฏหัวเราะ

เขาพูดว่า "ได้โปรด ไอ้โง่พวกนั้น จะฆ่าเมษได้เหรอ? ฮ่าฮ่า อย่ายุให้ผมหัวเราะเลย"

แครี่พูดว่า"คุณอย่ามาโกหก ตอนนั้นยิงโดนขาของเขาไม่ใช่เหรอ?"

เมษยักไหล่ “ผมคิดว่าคุณคิดผิดอย่างหนึ่ง ไม่ใช่คนของคุณที่ยิงขาของผม แต่ผมจงใจเอาขาวางไว้บนกระสุน ความสามารถของคนของคุณช่างแย่จริงๆ ฝีมือการยิงปืนแย่มาก ผมยังต้องเหนื่อยในการยกขาขึ้นเอง เห้อ..."

ความจริงถูกเปิดเผยทีละเรื่อง

แครี่ทนไม่ไหวจริงๆ

กรกฏยังเทเกลือบนบาดแผลของเขา และพูดต่อว่า "คุณคิดว่าคุณสามารถเฝ้าติดตามทุกอย่างด้วยกล้องรอบตัวผมได้เหรอ? รู้ไว้ซะ เราเป็นทหารผ่านศึกที่ต่อสู้ในสนามรบในแดนตะวันตก มีอะไรที่ไม่เคยผ่านมาบ้าง?อุบายของคุณกระจอกเกินไปไหม?”

“ไม่ ไม่!”แครี่พูด “ตั้งแต่วันแรกที่คุณมาที่บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมิน ผมติดตามคุณอย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง คุณไม่มีเวลาแจ้งเมษให้ไปรับเอกสารหรอก”

เมษเยาะเย้ย "คุณแครี่ คุณคิดผิดอีกแล้ว เป็นปัญหาเดิม คุณไม่เข้าใจคำว่า 'เชื่อใจ' เลย"

กรกฏก็บอกอีกว่า “คนในกองทองสิบสองปีนักษัตร ที่จริงแล้วเป็นทีมเดียวกัน จะทำอะไร ทำอย่างไร หลายครั้งไม่จำเป็นต้องติดต่อ ไม่ต้องคุย ผมมั่นใจว่าเมษจะไปทำเหมือนที่ผมคิด มันคือความเชื่อใจ "

วันนี้ กรกฏและเมษได้สอนบทเรียนที่ดีสำหรับแครี่

แครี่เป็นคนเห็นแก่ตัวมาก

เขาไม่เคยไว้ใจคนอื่น เขาเชื่อทุกอย่างที่กล้องวงจรปิดจับได้เท่านั้น แต่กรกฏและเมษเล่นงานต่อหน้าเขา

เขายังได้ติดตามและสะกดรอยตามเจียงชื่อ แต่ทักษะการแสดงของเจียงชื่อก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน

ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว'ภายใต้กล้อง'เจียงชื่อก็แสดงออกถึงความเศร้า ความสิ้นหวัง ความโกรธ ซึ่งทำให้แครี่คิดว่าเจียงชื่อโกรธเพราะเรื่องกรกฏ