บทที่ 1273 ใครเป็นคนสละที่นั่งให้?

ถ้าคน คนหนึ่งชอบใครสักคนแล้ว จะยังไงก็ยังชอบอยู่ดี ถึงขั้นที่ว่าเห็นข้อเสียของอีกฝ่ายเป็นข้อดีไปหมด

ในทางกลับกัน ถ้าคน คนหนึ่งเกลียดใครสักคนแล้วล่ะก็ ถึงเราจะทำดีขนาดไหน ก็จะเห็นข้อดีเป็นข้อเสียไปหมด

เห็นได้ชัดว่า จ้าวจื้อไหลเป็นประเภทแรก

เขานั้นชอบในตัวเจียงชื่อมาก ชอบจนถึงขั้นที่ว่าเสียสติไปแล้ว ทำอะไรก็ชอบไปหมด

นี่ไม่น่าแปลกใจเลย

เมื่อคุณเจอกับปัญหาที่ใหญ่มากจนไม่สามารถแก้มันได้ด้วยตัวคุณเอง แล้วมีคนลงมาจากฟ้า และช่วยคุณออกมาจากปัญหาที่แสนจะลำบากนั้น คุณจะรักคน คนนั้น จนแทบเสียสละชีวิตของตนเองได้อย่างแน่นอน

โดยเฉพาะเมื่อคน คนนี้ช่วยเหลือเสร็จแล้ว ก็หายตัวไปแบบไม่บอกชื่ออะไรสักอย่าง

คุณจะซาบซึ้งอย่างมาก

จ้าวจื้อไหลในตอนนี้ปลื้มในตัวเจียงชื่ออย่างมาก

จ้าวไห่เหรินที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับพูดไม่ออก พร้อมกับจ้องไปที่เจียงชื่อ ไหนๆ เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ถึงพูดไปก็คงไม่มีประโยชน์ เพราะมีพ่อของเขาคอยปกป้อง เขาเองก็คงทำอะไรไม่ได้

ตอนนี้คงต้องถอยก่อน แล้วค่อยไปคิดบัญชีแค้นกับเจียงชื่อทีหลัง!

จ้าวไห่เหรินโบกมือ "แยกย้าย"

จากนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ถอยออกมา

จ้าวจื้อไหลพูดว่า "ผู้มีพระคุณ ผมหาคุณมานานมาก ไม่คิดว่าจะได้มาบังเอิญเจอวันนี้ เราน่าจะเคยทำบุญร่วมกันมาก่อนนะครับ ต้องขอโทษท่านแทนตระกูลจ้าวของเราด้วยนะครับ ยึดกล่องของท่านมา ถ้าไม่รังเกียจ อยากจะขอเชิญท่านมารับประทานอาหารกับเราสักมื้อ"

"อย่างแรก เพื่อเปลี่ยนสถานการณ์ก่อนหน้านี้ให้กลับมาดี และสอง เพื่อให้คนแก่คนนี้ได้ทดแทนบุญคุณที่เคยติดไว้"

นี่ เป็นสิ่งทีเจียงชื่อต้องการอยู่พอดี!

ที่วันนี้เขาจงใจมาหาเรื่อง เพราะต้องการให้จ้าวจื้อไหลตอบแทนบุญคุณที่ติดไว้ แล้วยังให้โอกาสปรองดองกับเจียงชื่อ

บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อกับตระกูลจ้าว คงต้องเป็นพันธมิตรกัน

จากนั้น เจียงชื่อก็ยกมือไหว้และพูดว่า "ในเมื่อผู้นำของตระกูลจ้าวพูดแบบนี้ ผมเองก็คงไม่กล้าปฏิเสธหรอก"

"เชิญครับ!"

"เชิญ"

จากนั้น เจียงชื่อกับจ้าวจื้อไหลก็เดินเข้ามาในโรงแรม