บทที่ 1319 แพทย์ส่วนตัว

"อ๊า~ เจ็บ!"

ฉีหยุนเหม่ยคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดราวกับว่าเธอถูกน้ำร้อนลวก เอามือปิดหน้าครึ่งหนึ่ง

สายตาของทุกคนมองมา เห็นเพียงใบหน้าของฉีหยุนเหม่ยที่มีตุ่มสีแดงเล็กๆ ทีละเม็ด และในนั้นเต็มไปด้วยหนอง

หากเจาะโดยไม่ได้ตั้งใจ หนองจะเต็มใบหน้า

หลังจากที่ผิวหนังสัมผัสกับหนอง ราวกับว่าถูกกรดซัลฟิวริกสึกกร่อน และความเจ็บปวดก็เหลือทน

ทันใดนั้นทุกคนก็ตื่นตระหนก

เกรงว่าสาวชอบความเผ็ดก็กลัวจะความเผ็ดเพราะวันนี้? สิ่งที่เจียงชื่อพูดไม่ใช่ไม่มีเหตุผล ฉีหยุนเหม่ยกินอาหารรสเผ็ดไม่ได้จริงๆ

จ้าวไห่เหรินรู้สึกกังวล "เมีย เป็นอะไรไป?"

เขาต้องการเอามือไปสัมผัส ฉีหยุนเหม่ยหยุดเขาอย่างรวดเร็ว "อย่าแตะต้องฉัน มันเจ็บ มันเจ็บจะตายแล้ว"

จ้าวจื้อไหลรีบถามเจียงชื่อ“คุณเจียง เกิดอะไรขึ้นกับหยุนเหม่ย?ทำไมจู่ๆ ก็มีตุ่มขึ้นบนใบหน้าของเธอและมันก็ยังเป็นหนองด้วย”

เจียงชื่อตอบว่า "ไก่ฟีนิกซ์นี้แตกต่างจากไก่ธรรมดาเล็กน้อย และขัดกับสภาพร่างกายของคุณนายฉี หลังจากถูกกระตุ้นโดยพริก ความขัดแย้งที่ไม่สามารถยับยั้งได้จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งทำให้คุณนายฉีอาการกำเริบทันที"

“นี่หมายความว่า คุณนายฉีเป็นผู้หญิงจากเสฉวน โดยทั่วไปทนต่อรสเผ็ด ถ้าเป็นคนธรรมดา ใบหน้าของพวกเขาคงพังไปหมดแล้ว”

หนักขนาดนี้เลยเหรอ?

ทุกคนสูดหายใจเข้าลึกๆ

ตรงประโยคที่ว่า ของอร่อยแค่ไหน ก็ไม่ควรกินเยอะ

พูดง่ายๆ ก็คือ ฉีหยุนเหม่ย'แพ้' ไก่ฟีนิกซ์

ไก่เผ็ดไก่ฟีนิกซ์นี้รสชาติดี แต่สำหรับฉีหยุนเหม่ย มันอันตรายมาก เธอไม่ฟังคำแนะนำ และกินไปมากขนาดนั้น และเธอก็ดื่มขณะรับประทานอาหารไปด้วย ซึ่งเร่งการหมักสารพิษในร่างกายของเธอ

ตอนนี้ยังรู้สึกตัวก็ถือว่าไม่เลวแล้ว