บทที่ 1320 สอนความจริงให้พวกเราอย่างหนึ่ง

เขายื่นใบสั่งยาให้จ้าวไห่เหรินและสั่งว่า "ไปกินยาตามใบสั่งยา ต้องเร็ว และโรคนี้ชักช้าไม่ได้แล้ว"

"อืม ได้"

เมื่อจ้าวไห่เหรินกำลังจะไปเอายา เจียงชื่อพูดอย่างเย็นชาว่า "สูตรยานี้มีบางอย่างผิดปกติ คุณนายฉีกินยานี้แล้วไม่เพียงแต่รักษาไม่หาย แต่จะป่วยหนักขึ้นไปอีก และถึงตอนนั้นจะรับมือยากขึ้น”

อืม?

หานจื่อเจี้ยนหันกลับมาและเหลือบมองเจียงชื่อ สีหน้าดูไม่พอใจ

สิ่งต้องห้ามที่สุดสำหรับหมอคือคนอื่นบอกว่าเขารักษาโรคไม่ได้

หานจื่อเจี้ยนตำหนิอย่างโกรธเคือง"ใบสั่งยาของผมไม่รุนแรงมาก และกำหนดให้เหมาะกับสภาพร่างกายของคุณนายฉี มีปัญหาอะไร?นอกจากนี้ ผมเป็นหมอประจำตัวของคุณนายฉี และค่อนข้างชัดเจนเกี่ยวกับสภาพร่างกายของคุณนายฉี คุณเป็นแค่คนนอก มีสิทธิ์อะไรมาบอกผม?

จ้าวไห่เหรินพูดอย่างเหยียดหยาม “คุณหมอหานอย่าโกรธเลย เขาพูดอย่างนั้นเพราะเขากลัวว่าคุณจะรักษาภรรยาของผมให้หาย และแย่งคุณงามความดีของเขาไป เขาจึงพูดแบบนี้”

หานจื่อเจี้ยนส่งเสียงอย่างเย็นชา “ไร้สาระ! รักษาโรคช่วยชีวิตคน จะอิจฉาผู้มีความสามารถมากกว่าได้อย่างไร?ไม่มีเหตุผลเลย”

พวกเขาสองคนคนนี้พูดคำคนนั้นพูดคำ พูดจนเจียงชื่อผิดไปหมด

เดิมที เขาแค่อยากมาช่วยเหลือ แต่ในท้ายที่สุดเขาถูกกล่าวหาว่า 'แย่งเครดิต' และเจียงชื่อก็หมดคำพูดกับพวกเขาจริงๆ

จ้าวไห่เหรินไม่พูดอะไรอีก รีบคว้ายาตามใบสั่งยา แล้วนำกลับไปให้ฉีหยุนเหม่ยดื่มหลังจากต้มเสร็จแล้ว

เมื่อฉีหยุนเหม่ยถือชามยา เจียงชื่อเตือนเป็นครั้งสุดท้าย "คุณนายฉี ผมขอเตือนคุณอีกครั้ง คุณไม่สามารถดื่มยานี้ได้!"

ฉีหยุนเหม่ยลังเล

ครั้งที่แล้วก็เพราะไม่ฟังคำพูดของเจียงชื่อ จึงทำให้โรคกำเริบ

ตอนนี้ต้องเผชิญกับทางเลือกอีก ถ้าเจียงชื่อพูดถูกจะทำอย่างไรดี?