ตอนที่ 1413
บทที่ 1413 ตั๋วเถื่อน
October 21, 2026
ลูกน้องคนนั้นวิ่งเข้าไปในเต็นท์ เปิดเข้าไปคุยกับเสือเขี้ยวดาบที่กำลังนอนหลับอยู่“ลูกพี่ มีคนบุกเข้ามา！”
เสือเขี้ยวดาบพูดอย่างเหลืออด“บุกเข้ามาก็จัดการมันสิ นอกจากตำรวจ ใครมาก็จัดการซะ！เรื่องเล็กแค่นี้ต้องให้ฉันสอนเหรอ？”
“ไม่ใช่ครับ เขาคนนั้นยากที่จะมีเรื่องด้วย”
“ทำไม พวกเขามากันเยอะงั้นเหรอ？”
“แค่คนเดียว”
เสือเขี้ยวดาบโมโห“แม่งแค่คนเดียวยากที่จะมีเรื่องอะไร？ฉันจะบอกแกให้ แม้เป็นผู้นำตระกูลจ้าว ก็เอาให้ตาย！เกิดเรื่องขึ้น มีคุณชายถานหนุนหลังอยู่”
ลูกน้องคนนั้นนมีสีหน้าขมขื่น
ยังคิดจะจัดการเขา？ไม่ถูกเขาอัดตายก็ไม่เลวแล้ว
เขาพูด“ลูกพี่ หมอนั่นรับมือยากจริงๆครับ”
เสือเขี้ยวดาบลุกขึ้นอย่างเหลืออด จ้องเขาพลางพูด“แกขี้ขลาดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่？บอกมันไปสิว่าเราเป็นคนของตระกูลถาน！”
“เขารู้ ไม่เพียงแค่รู้ แถมยังบอกให้ลูกพี่ออกไปด้วย”
“หึๆ บ้าได้ใจจริงๆ？ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าไอ้ชั่วที่ไหนมันกล้าพูดแบบนี้！”
เสือเขี้ยวดาบลุกขึ้นออกจากเต็นท์ เดินไปยังถนนที่มีสิ่งกีดขวาง
เพราะเมื่อวานโดนอัดซะน่วม เวลาเดินจึงค่อนข้างเจ็บ เดินกะเผลกๆ
“ใครช่างกล้า กล้าทำลายสิ่งกีดขวางที่ฉันตั้งไว้？อยากตายใช่ไหม？”
เขาพูดไปด้วยเดินไปด้วย
เมื่อเข้าใกล้เมษ ในที่สุดก็เห็นหน้าตาของอีกฝ่ายชัดๆ รู้สึกเจ็บแปล๊บที่ปากทันใด ไม่มีใครไปโดนก็เจ็บขึ้นมาเสียดื้อๆ
เขาเอามือปิดปากอย่างอัตโนมัติ ตาเบิกกว้าง เท้าหยุดชะงัก ไม่กล้าเดินไปแม้แต่นิดเดียว
“เป็นเขา？”
“เมษ？！”
เสือเขี้ยวดาบเหมือนเห็นผี ตกใจหันกลับคิดจะวิ่งหนี
เมษก้าวประชิดเข้ามา แล้วคว้าคอเสื้อเขาไว้ เขายกเสือเขี้ยวดาบขึ้นเหมือนผู้ใหญ่หิ้วเด็กก็ไม่ปาน
“คิดจะหนี？”
เสือเขี้ยวดาบเปลี่ยนเป็นสีหน้ายิ้มแย้ม เค้นรอยยิ้มออกมา“ไม่หนีๆ”
เมษถามอย่างเยือกเย็น“แกเป็นคนตั้งสิ่งกีดขวางนี่ใช่ไหม？”
เสือเขี้ยวดาบรีบโบกมือทันควัน“เป็นผม แล้วก็ไม่ใช่ผม！คุณก็รู้ว่าผมทำงานให้ตระกูลถาน คุณชายถานเป็นคนให้ผมทำ ผมเป็นแค่ตัวละครเล็กๆ ที่ทำตามคำสั่ง”
ปัดความรับผิดชอบเร็วเชียว
เมษถามอีก“งั้นตอนนี้แกจะทำยังไง？”
เสือเขี้ยวดาบรีบกลับทันควันคำเดียว“รื้อ！！！”
“OK ให้เวลาแก1นาที ถ้ารื้อไม่เสร็จ ฉันจะถอดเล็บแกออกให้หมด คงเจ็บกว่าถอนฟันเป็นไหนๆใช่ไหม？”