บทที่ 149 แผนการ

บทที่ 149 แผนการ

พอโทรเสร็จ ซุนจวิ้นเฟิงเดินกลับเข้าภัตตาคารอย่างร่าเริง พอนั่งลงไป ความหม่นหมองก่อนหน้านี้หายเกลี้ยงเป็นปลิดทิ้ง ยิ้มร่า

ติงเมิ่งเหยนกับเจียงชื่อสบตากัน ต่างมีแววสงสัยในแววตา

“ทั้งสองคน กินเสร็จหรือยังครับ? ผมจะคิดเงินละนะ”

“พนักงาน มา คิดเงิน!”

ไม่เพียงไม่โกรธ แถมยังร่าเริงเลี้ยงข้าวให้อีก ถ้าบอกไม่มีแผนอะไรใครจะเชื่อ?

เจียงชื่อสังเกตซุนจวิ้นเฟิงอย่างลับๆ ตอนนี้ยังไม่เห็นอะไร

ต่อมา ทั้งสามคนเดินทางไปเจรจาการค้ากับบริษัทอีกฝ่าย ขั้นตอนราบรื่นมาก อีกฝ่ายตกลงขายวัตถุดิบให้บ้านติงในราคาต่ำ สัญญาทุกอย่างเซ็นเสร็จในวันนั้นเลย

รอจนพอเสร็จ ก็ปาเข้าไปทุ่มกว่าแล้ว ฟ้ามืดแล้ว

ซุนจวิ้นเฟิงพูด “ผมจองโรงแรมไว้ให้ทั้งสองคนแล้ว โรงแรมเหอรุ่น ห้องสวีท รับรองว่าคืนนี้ทั้งสองคนจะพักผ่อนกันสบายมากแน่นอน เชิญตามผมมาเลยครับ”

เขาเดินนำด้านหน้า ทั้งสองคนเดินตามหลัง

ติงเมิ่งเหยนพึมพำ “จู่ๆเขาดีขนาดนี้ได้ไง? กลับทำให้ฉันกังวล รู้สึกว่ามันปลอมไปหน่อย”

เจียงชื่อหัวเราะ ไม่ได้พูดอะไร

ศัตรูโจมตีมาเราก็ตั้งรับ ปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ก็พอ

ไม่ถึงสิบนาที สามคนมาถึงห้องโถงโรงแรมเหอรุ่น ซุนจวิ้นเฟิงหยิบคีย์การ์ดจากเคาน์เตอร์มายื่นให้ติงเมิ่งเหยน

“นี่คีย์การ์ดห้องคุณ ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นหก ห้องเบอร์ 608 เลขดีไหม?”

“ผมส่งถึงแค่นี้ละกัน ถ้าขึ้นไปอีกจะไม่เหมาะสม”

“ขอให้ทั้งคู่พักผ่อนให้สบายนะครับ”