บทที่ 1493 ฮวาเจ้าเหนียน

หยวนหยางจ้องไปที่เจียงชื่ออย่างว่างเปล่า แม้ว่าจะคิดได้แล้ว แต่คำพูดทั้งหมดที่พูดออกมา คาดว่าพวกเขาคงได้อัดเสียงไว้หมดแล้ว จะกลับคำก็ไร้ประโยชน์แล้ว

เพียงแต่ว่า เขาไม่เข้าใจ เจียงชื่อไม่ถูกคอกับเหวินหยุนจือไม่ใช่หรือ?ทำไมต้องออกมาช่วยเธอด้วย?

“ประธานเจียง ท่านลืมไปแล้วหรือว่า ก่อนหน้านี้เหวินหยุนจือได้ใส่ร้ายท่าน?”

"ทำไมถึงต้องไปช่วยไอ้ผู้หญิงเลวคนนี้"

“ขอเพียงพี่ปล่อยผมไป ผมจะไปคุยกับผู้นำตระกูลเจียงดีๆ ให้พี่กับตระกูลเจียงได้มีโอกาสร่วมมือกัน เป็นไง?”

เจียงชื่อพูดอย่างเฉยเมย"ผู้หญิงที่ใบหน้าเหมือนเหวินหยุนจือ อยู่ที่ไหน?"

ไม่สนใจเลย!

เจียงชื่อเพิกเฉยต่อ "ความใจดี" ของหยวนหยาง และถามเพียงว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน

หยวนหยางยังอยากจะเกลี้ยกล่อมเจียงชื่อ แต่ทันทีที่เขาเห็นสายตาที่เย็นชาของเจียงชื่อ เขาก็กลัวจนไม่กล้าพูดต่อ

เขาพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ"ผู้หญิงคนนั้นชื่อฮวาเจ้าเหนียนซ่อนตัวอยู่ในบ้านของวังถง"

ได้แล้ว

ได้ประโยคนี้ ก็ได้แล้ว

เจียงชื่อหันหลังและจากไป

หยวนหยางกลืนน้ำลายแล้วถามไก่“พี่ใหญ่ ตอนนี้ปล่อยผมไปได้หรือยัง?”

“ปล่อยคุณไป?”ไก่หัวเราะ และนั่งลงไป“คุณใส่ร้ายคนอื่น มันเป็นการก่ออาชญากรรม ในฐานะพลเมืองดีที่มีสำนึกในคุณธรรมจริยธรรม ผมจะปล่อยคุณไปได้อย่างไร?”

หยวนหยางอยากจะร้องไห้ “พี่ใหญ่ ท่านต้องการให้ผมทำอะไรกันแน่?”

“ไม่ต้องทำอะไร แค่ทำตัวดีๆ มีอะไรจะพูดก็ไปคุยกันที่สถานีตำรวจ”ไก่จุดบุหรี่และรอคำสั่งของเจียงชื่ออยู่ที่เดิม

บนท้องฟ้ายังคงมีเมฆมาก และฝนก็ตกเป็นระยะๆ

เจียงชื่อพาคนมาที่บ้านของวังถง บุกเข้าไปในประตูโดยตรง และเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในบ้านของเขา ——ฮวาเจ้าเหนียน