บทที่ 301 ฉันจะถอนการลงทุน

เจียงชื่อจับมือเธอและส่ายหัวเบาๆ

เฉิงดันถิงดูไม่ออก แล้วเจียงชื่อจะดูไม่ออกได้อย่างไร? การโทรครั้งนี้มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย นอกจากจะทำให้กงเฉิงรู้สึกได้ใจเท่านั้น

เฉิงดันถิงพูดอย่างขมขื่น “แต่ว่าประธานเจียง ถ้าเราไม่โทรสายนี้ เราต้องแย่แน่เลยนะ!”

เจียงชื่อยิ้มแล้วพูดว่า “มีผมอยู่ทั้งคน ไม่มีอะไรแย่หรอก”

เฉิงดันถิงถึงกับพูดไม่ออก เธอไม่รู้ว่าเจียงชื่อเอาความมั่นใจมาจากไหน

ผู้สนับสนุนรายใหญ่นั่งอยู่ข้างหน้าแท้ๆ อีกอย่าง 20 นาทีหลังจากนี้เขาก็จะถอนการลงทุนกันแล้ว และคอนเสิร์ตก็จะหายไปในพริบตา แต่ทำไมเจียงชื่อยังยิ้มได้?

จากนั้นเจียงชื่อพูดเบาๆ ว่า “กงเฉิง คุณเป็นผู้จัดการของเครื่องประดับดาวฤกษ์สาขาเขตเจียงหนานใช่ไหมครับ?”

กงเฉิงเงยหน้าขึ้น

“ใช่ครับ!”

“เครื่องประดับดาวฤกษ์ของเราเป็นหนึ่งในสามบริษัทเครื่องประดับชั้นนำของโลก"

“มากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของการลงลงทุนกับคอนเสิร์ตส่งท้ายปีเก่าของคุณเป็นการลงทุนจากเรา และถ้าหากขาดการสนับสนุนจากพวกเรา หลังจบคอนเสิร์ตนี้ อี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ก็ต้องชดใช้หนี้สินจนล้มละลายอย่างแน่นอน”

“คุณรู้ผลที่จะตามมาแล้วใช่ไหม?”

เจียงชื่อพยักหน้าเบาๆ

เขาเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วแตะการ์ดทองที่เป็นสัญลักษณ์แห่งสมาชิกตระกูลของเครื่องประดับดาวฤกษ์ ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เจอในมิลานจะได้ใช้มันที่นี่

จากนั้นเจียงชื่อก็พูดว่า “ผมก็ให้เวลาคุณ 20 นาทีเช่นกัน”

หืม?

เฉิงดันถิงกับกงเฉิงมองไปที่เจียงชื่อพร้อมกัน ทั้งคู่ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่

เจียงชื่อพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอีกครั้ง “ภายใน 20 นาทีนี้ คุณต้องเพิ่มเงินทุนในการสนับสนุนอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์อีก 30 ล้านหยวน ไม่อย่างนั้นคุณก็เตรียมไปเซ็นใบลาออกได้เลย”

“……”

กงเฉิงมองเจียงชื่อเหมือนกับคนโง่คนหนึ่ง นี่เขากำลังเล่นตลกอะไรอยู่?