บทที่ 352 จับสัตว์ร้าย

ต่อให้ซุนหย่งเจินจะโกรธแต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้อีก ได้แต่กัดฟันแล้วระงับความโกรธของตนไว้

ขอเพียงแค่กำจัดเจียงชื่อได้ เขาจะยอมทุกอย่าง

"พี่จะดูว่าเองเก่งแค่ไหน"

"ถ้ากำจัดเจียงชื่อไม่ได้ คอยดูว่าเองจะอธิบายกับพี่ยังไง!"

ด้านในโกดัง

ซีเหมินจุ้นมองซ้ายมองขวาเพื่อพยายามจะปีนขึ้นที่สูงด้วยสีหน้าซีดเซียว

แต่เจียงชื่อจะปล่อยโอกาสให้เขาหนีไปได้อย่างไร? เพียงแค่ง่ายดายเจียงชื่อก็ตามเขาจนทัน

สำหรับคนที่ฆ่าเจียงโม่ และยังกล้าเทเถ้ากระดูกของเจียงโม่ทิ้ง วันนี้เจียงชื่อจะจัดการเขาด้วยน้ำมือของตน!

พึ่บ!!!

ซีเหมินจุ้นหัวชนกำแพง ไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว และด้านหลังคือเทพแห่งสงครามชูร่าที่กำลังไล่ตามเขาอยู่ ตอนนี้เขาถูกต้อนจนมุมแล้ว เหลือเพียงหนทางเดียวนั่นคือความตาย!

พรึ่บ!!! ซีเหมินจุ้นถึงกับคุกเข่าลงกับพื้น

เพื่อความอยู่รอด เขายอมทิ้งศักดิ์ศรีทุกอย่างเพื่อขอความเมตตา

"เจียงชื่อ คุณสั่งสอนผมก็พอนะครับ อย่าฆ่าผมเลยได้ไหมครับ?"

"ผมสัญญาว่าจะไม่เป็นศัตรูกับคุณอีก ได้ไหมครับ?"

"ได้โปรด ผมผิดไปแล้วจริงๆ ครับ"

"ผมไหว้แล้วนะครับ!"

ทำไมถึงมาขอความเมตตาในเวลานี้? ในยามได้เปรียบคุณคิดจะฆ่าคนอื่น แต่ในยามอ่อนแอกว่าคุณอ้อนวอนขอความเมตตาจากคนอื่น บนโลกนี้มันจะมีของฟรีแบบนี้ได้อย่างไร?

เจียงชื่อโบกมือและบอกเขาเพียงคำเดียว 'ตาย'

ในขณะที่เจียงชื่อกำลังจะฆ่าซีเหมินจุ้น ทันใดนั้น เพดานถูกเปิดออก และกรงเหล็กครอบก็ตกลงมา

เจียงชื่อเห็นว่าสถานการณ์ผิดปกติ เขาจึงตั้งใจจะหลบ