บทที่ 355 เทพกับมาร

ในเวลานี้ ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามา

"ประธานซุน แย่แล้วครับ สองคนนั้นกำลังจะบุกเข้ามาได้แล้วครับ"

"ไงนะ?"

ซุนหย่งเจินถึงกับตกใจและพูดด้วยความโกรธว่า "คนในโรงงานมีถึงหลายร้อยคน แต่กลับหยุดแค่คนสองคนไม่ได้เหรอ?"

"ประธานซุน เป็นเรื่องจริงครับ เราหยุดไม่ได้จริงๆ ครับ!"

ซุนจ้ายเย้นที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วอย่างสงสัยอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เจียงชื่อระบุตำแหน่งของเขาแล้ว แต่กลับมีแค่คนสองคนที่มาช่วยเขา มันช่างไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ

เจียงชื่อพูดเบาๆ ว่า "กันต์กับเมถุนก็เหมือนเทพกับมาร ต่อให้เป็นผมก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีพร้อมกันของทั้งสองคนได้ มู่หยางอียังสงสัยเลยว่าทำไมต้องให้คนสองคนนี้ออกมาทำภารกิจด้วยกัน"

เทพกับมาร?

ซุนจ้ายเย้นรีบออกจากที่เกิดเหตุแล้วกลับไปที่ห้องมืดนั้นทันที

ซุนหย่งเจินพูดกับซีเหมินจุ้นว่า "คุณเฝ้ามันให้ดีนะ ผมจะไปดูสถานการณ์ด้วยคน"

จากนั้นเขาก็ตามซุนจ้ายเย้นไปที่ห้องมืดและเปิดดูกล้องวงจรปิดเพื่อดูสถานการณ์ล่าสุดในทางเข้าทิศเหนือกับทิศใต้

ดูเหมือนว่าชายทั้งสองคนจะบุกเข้ามาได้ตามที่ลูกน้องได้บอกไว้จริงๆ

มีชายหนุ่มหน้าตาเคร่งขรึมคนหนึ่งอยู่ที่ประตูทิศใต้ เขาสวมลูกปัดพุทธไว้บนคอ กลางหน้าผากมีจุดสีแดง และทุกครั้งที่เขาโจมตีนั้นจะเป็นพลังที่แข็งแกร่งมาก แต่เขาไม่ได้เลือกที่จะฆ่าคนหรือทำร้ายผู้คน เขาเพียงแค่ทำให้คู่ต่อสู้สลบไปเท่านั้น

ส่วนคนในประตูทางทิศเหนือนั้นกลับตรงกันข้าม เขาดูเป็นคนชั่วร้ายเหมือนกับปีศาจที่มาจากนรก สองมือและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือด ในทุกๆ ที่ที่เขาไปนั้นจะนองไปด้วยเลือด และผู้ใดที่กล้าเผชิญหน้ากับเขาก็จะถูกหักแขนหรือหักขา หรือแม้แต่ต้องเสียชีวิต

อย่างที่เจียงชื่อพูดไม่ผิด

เทพกับมาร

"กันต์? เมถุน?"

ซุนจ้ายเย้นถอนหายใจแรงๆ แม้เขาไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ปฏิเสธความจริงไม่ได้

"แพ้แล้ว"