บทที่ 375 หมู่บ้านตี้เหา

นี่คือประเด็นสำคัญ

ถึงแม้เจียงชื่อจะเป็นหลานเขยของเขา แต่ตลอดมา เรื่องไหนบ้างที่เจียงชื่อเคยทำให้เขาสบาย? ต่อต้านเป็นศัตรูกับเขาได้ทุกเรื่อง

ด้วยเหตุนี้ ติงจ้งยังถือสิทธิ์อะไรทำไมต้องช่วยเจียงชื่อ?

เขายิ้มอย่างเย็นชา แสร้งทำเป็นลำบากใจแล้วพูดว่า "ที่ดินแต่ละแปลงจะใช้ยังไงนั่นมันถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว ไม่ใช่คุณอยากเปลี่ยนยังไงก็เปลี่ยนได้ อีกอย่างเขตเจียงหนาน ก็มีพื้นที่ว่างสำหรับสุสานโดยเฉพาะอยู่แล้ว เพียงเพื่อเจียงชื่อคนเดียว สร้างมันขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ เป็นอะไร เขาเป็นจักรพรรดิเหรอ เอิกเกริกขนาดนี้?"

พูดแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากช่วยเหลือ

ติงเมิ่งเหยนถอนหายใจ อันที่จริง เธอคิดถึงผลลัพธ์นี้ไว้แต่แรกแล้ว แต่เธอแค่ไม่ยอมรับ ยังอยากจะลองดู

ดูจากสถานการณ์เวลานี้ ผลการทดสอบล้มเหลวมาก

ในช่วงที่สถานการณ์อยู่ในช่วงที่อึดอัดเล็กน้อย ร่างหนึ่งเดินเข้ามาอย่างรีบร้อน นั่นคือหลานชายของติงจ้ง——ติงเฟิงเฉิง

เพียงเห็นเขาหน้าดำคร่ำเครียดนั่งอยู่ที่นั่งของตัวเองด้วยใบหน้าที่อับอาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ทุกคนในเหตุการณ์ล้วนรู้สาเหตุดี

ทุกคนก้มศีรษะไม่มีใครอยากสนใจเรื่องซวยแบบนี้

สุดท้าย ติงจ้งก็ต้องเปิดปาก ถามทั้งๆ ที่รู้ เฟิงเฉิงนี่เกิดอะไรขึ้น?"

ติงเฟิงเฉิง ถอนหายใจ พูดอย่างทรมานมาก "ยังจะมีอะไรอีกล่ะ? ก็เรื่องการรื้อถอนหมู่บ้านตี้เหาเพื่อสร้างใหม่? วันนี้ผมอุตส่าห์พูดดีเพื่อที่จะเกลี้ยกล่อม แต่ไอ้สารเลวเรียกคนมาโยนผมออกไป ของขวัญทั้งหมดที่ผมเอาไปก็ถูกเหยียบแตกจนหมด"

"น่าโมโหจริงๆ มีอย่างที่ไหนรังแกคนแบบนี้!"

ติงจ้งกระแอ่มอย่างอึดอัด ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้

อันที่จริงปัญหานี้ก่อกวนตระกูลติงมานานแล้ว ยังไม่ได้รับการแก้ไข ไม่รู้ว่าส่งคนไปเจรจาแล้วกี่คน แต่ก็ไม่มีใครมีจุดจบที่ดี

ถูกไล่ออกมาก็ถือว่าเกรงใจแล้ว

ก่อนหน้านี้มีผู้บริหารระดับสูงจากตระกูลติงไป จึงถูกจับขังอยู่ในห้องใต้ดินเป็นเวลาหนึ่งคืน เกือบจะอดตายอยู่ในนั้น