บทที่ 376 หน้าที่ที่ยังไม่สำเร็จ

ในเวลานี้ พี่สาวคนโตติงจื่อยวี่ที่เงียบมาตลอดไม่พูดอะไรจู่ๆ ก็พูดอย่าง 'หวังดี' "คุณปู่ ฉันมีวิธีที่ดีที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว"

"ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว?"

ติงจ้งชะงัก วิธีที่ดีก็คือวิธีที่ดี ลีลาทำไม 'ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว' ?

"วิธีอะไรดี? พูดมาฟังหน่อย"

ติงจื่อยวี่จงใจมองไปทางติงเมิ่งเหยน พูดด้วยน้ำเสียงที่ท่าทางพิลึก "เท่าที่ฉันรู้ หมู่บ้านตี้เหา นั้นสวยงามมาก และขนาดถือว่าไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก ในตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะรื้อถอนวิธีไหน "

"ฉันกลับรู้สึกว่า ควรถือโอกาสแสดงน้ำใจส่งให้น้องสาม และเปลี่ยนชุมชนให้เป็นเขตสุสานที่วางแผน ขนาดก็เหมาะสม และพื้นที่สีเขียวก็เพียงพอ ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงมาก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว"

นี่......

ทุกคนเงียบ

ทุกคนระดับสูงกำลังแอบหัวเราะ ติงจื่อยวี่นี่ร้ายจริงๆ

พูดถึงโอกาสแสดงน้ำใจ ชัดเจนเลยว่าต้องการฝังหลุมติงเมิ่งเหยน

การจะรื้อถอนและฟื้นฟูที่ดินอย่างถูกต้องก็ยังเป็นไปไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเปลี่ยนแปลงเป็นเขตสุสานที่วางแผน คุณเปลี่ยนบ้านเก่าให้เป็นบ้านที่ร่มรื่นใช่มั้ย เหอๆ ล้อเล่นเหรอ?

งั้นบุคคลสำคัญเหล่านั้นไม่สู้ตายกับเธอก็ถือว่าเกรงใจแล้ว

กลัวว่าติงเมิ่งเหยนเท้าหน้าก้าวเข้าประตูเพิ่งพูดจบ เท้าหลังก็จะถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไล่ออกไป

ติงจ้งขี้งกขนาดนี้ ทำไมจะมอง 'จุดประสงค์' ของติงจื่อยวี่ไม่ออก? แม้ว่าจะมีหลุมเล็กน้อย แต่อย่างนี้กลับสามารถบรรลุเป้าหมายสองอย่างได้

หนึ่ง: ปิดปากของติงเมิ่งเหยน เพื่อไม่ให้เธอตำหนิ

สอง: ถูความฮึกเหิมของติงเมิ่งเหยน ช่วงนี้เธออยู่ในบริษัท'บ้า'เล็กน้อย

ติงจ้งพยักหน้า มองไปทางติงมิ่งเหยน "ผมรู้สึกว่าสิ่งที่จื่อยวี่พูดนั้นมีเหตุผลมาก เมิ่งเหยนเอ้ย เธอคิดอย่างไร? เธอต้องการช่วยสามีเธอมากไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอสามารถเอาที่ดินผืนนี้ได้ โน้มน้าว 30 ครอบครัวนั้นให้ยินยอม ผมก็จะเห็นด้วยกับความคิดเห็นก่อนหน้านี้ของเธอ เป็นไง?"

นี่มันหลุมใหญ่ชัดๆ

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้ ไม่เข้าถ้ำเสือก็ไม่ได้ลูกเสือ

พลาดครั้งนี้ ติงเมิ่งเหยนก็จะไม่มีโอกาสช่วยเจียงชื่ออีก เพื่อสามี เธอตัดสินใจสู้สักตั้ง

"ได้ ฉันรับปาก!"

"เริ่ด!"