บทที่ 377 ที่หลบภัย

เจียงชื่อยิ้มและส่ายศีรษะ "คุณปู่ติงต้องไม่เห็นด้วยแน่เลย?"

"ไม่ คุณปู่เห็นด้วยแล้ว"

"เห็นด้วย?"

"อืม...ก็แค่...เห้อ..."

ติงเมิ่งเหยนก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง เพราะเหตุนี้จึงหยิบรายชื่อออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะ

"เห็นด้วยส่วนเห็นด้วย ความหมายของคุณปู่เขาคือ จะเปลี่ยนหมู่บ้านตี้เหาให้เป็นเขตสุสานที่วางแผน"

"หนึ่งชุมชนมีครอบครัวอาศัยอยู่30 ครัวเรือน

"ฉันจำเป็นต้องเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาร่วมมือกันทำงาน คุณถึงปู่จะอนุญาต ให้ย้ายบ้านรื้อถอนและสร้างใหม่ได้"

ฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นเรื่องที่จัดการยาก

เจียงชื่อไม่ออกเสียงหยิบรายชื่อขึ้นมา มองตั้งแต่ด้านบนลงมาด้านล่าง

ถึงจะเห็นสามสี่ชื่อ เขาก็เข้าใจเรื่องราวความเป็นมาแล้ว

เพียงสามสี่ชื่อนี้ สถานะและตำแหน่งของพวกเขาก็โดดเด่นมากแล้ว! พอมองลงไปด้านล่างอีก ตามพื้นฐานแล้วทุกคนเจียงชื่อก็มีติดตาม

คนที่สามารถทำให้เจียงชื่อติดตามได้ แน่นอนต้องไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

ไม่ใช่ว่ารวยก็จะเป็นคนสูงส่งได้

เจียงชื่อวางรายชื่อลง ในใจรู้สึกโกรธเล็กน้อย

มิน่าคุณปู้ติงจะ "หวังดี" เห็นด้วยที่จะช่วยเหลือเจียงชื่อ ที่แท้ไม่ใช่ว่าหวังดีจริงๆ แต่ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อแก้แค้น

นี่แสดงว่าเอาติงเมิ่งเหยนผลักลงในหลุมไฟชัดๆ !

ไม่ต้องถามมาก เพียงแค่ความเบื่อหน่ายจากใบหน้าของติงเมิ่งเหยน ก็สามารถดูความนัยออก

ติงเมิงเหยนรู้ถึงอันตรายที่อยู่เบื้องหลังนี้แน่นอน รู้ว่าสถานะตำแหน่งของคนใหญ่คนโตพวกนี้ล้วนไม่ใช่เรื่องง่าย

เมื่อรู้ถึงสถานการณ์นี้ทั้งหมดแล้ว เธอก็ยังเลือกที่จะรับปากคำขอของคุณปู่ติงโดยไม่ลังเล งั้นมีเพียงสถานการณ์เดียว——จริงๆ แล้วเธออยากช่วยเหลือเจียงชื่อ

หรืออีกนัยหนึ่ง เธอรักเจียงชื่อมากเหลือเกิน

มีเมียดีขนาดนี้ ยังมีอะไรที่ไม่พอใจอีก?