บทที่ 378 แผนร้าย

ดึกดื่น อาคารสำนักงานตระกูลติง ห้องสำนักประธานกรรมการ

คนแก่หนึ่งเด็กสอง คนสามคนนั่งแยกกัน ทุกคนถือแก้วไวน์แดงอยู่ในมือ ลิ้มรสอย่างเอร็ดอร่อย

ติงเฟิงเฉิงไขว้ขา และพูดอย่างร่าเริงว่า "พี่สาว คุณนี่เก่งจริงๆ จุดนี้คุณยังสามารถคิดได้ ตอนนี้น้องสามกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอลังเลที่จะแบก 'เนื้อชิ้นใหญ่' ที่อยู่ตรงหน้า แต่ก็ไม่มีวิธีเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ แค่คิดถึง ก็ทำให้รู้สึกสะใจมาก"

ก่อนหน้านี้ถูกติงเฟิงเฉิง เจียงชื่อรังแกเป็นเวลานานขนาดนั้น ในที่สุดวันนี้เขาก็พบโอกาสที่จะระบายความโกรธออกมา

ติงจงพยักหน้า

แม้ว่าติงเมิ่งเหยนจะเป็นหลานสาวของเขา แต่กลับทำให้เขาลำบากใจครั้งแล้วครั้งเล่า

ตอนนี้ดีแล้ว ในที่สุดก็มีโอกาสทำให้เติงเฟิงเฉิงอับอายขายหน้าอย่างรุนแรง

อีกอย่างไม่ใช่ว่าเขาบังคับให้ติงเมิ่งเหยนไปทำ แต่ติงเมิ่งเหยนไปทำด้วยตัวเอง ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะเป็นฝ่ายทำให้ติงเมิ่งเหยนอับอาย แต่ยืมมือของคนอื่นเพื่อทำให้ติงเมิ่งเหยนอับอาย

ยืมดาบฆ่าคน สะใจจริงๆ

อยู่ในครอบครัวเดียวกัน ไม่ว่าอยู่ที่ไหนติงจ้งก็จะดูถูกติงเมิ่งเหยน ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะหุ้นส่วน 10% นั้นติงจ้งก็คงปล่อยให้ติงเมิ่งเหยนแข็งตายอยู่ที่ไหนสักแห่ง

ติงจื่อยวี่ยิ้มและพูดว่า "คุณปู่ ถ้าคุณปล่อยให้น้องสามตกอยู่ในสถานการณ์ที่อับอาย ถูกทำให้เสียชื่อ ดูถูกเธอมากเกินไปแล้ว จริงๆ พวกเราก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร มันดูเหมือนคิดสั้นไม่มองการณ์ไกล"

ติงจ้งถามว่า "ทำไม คุณยังมีความคิดอื่น?"

"แน่นอน"

ติงจื่อยวี่วางแก้วไวน์ลง แล้วถามกลับ "คุณปู่ อะไรที่ทำให้คุณสนใจน้องสามที่สุด?"

ติงจ้งไม่ได้พูด

ติงจื่อยวี่ยิ้ม "เกรงว่า นั่นก็คือหุ้นส่วน 10% ของบริษัทใช่ไหม?"

สถานการณ์นั้นเงียบลง

แม้ว่าไม่ค่อยเต็มใจที่จะยอมรับ แต่เรื่องนี้ทำให้ติงจ้งไม่สบายใจ ทุกครั้งที่คิดถึงว่าหุ้น 10% ของบริษัทอยู่ในมือของติงเมิ่งเหยน เขาก็จะรู้สึกหงุดหงิด