บทที่ 407 ปาฏิหาริย์

ทางตรงสู้ไม่ได้ ถ้าแพ้ทางโค้งอีก เช่นนั้นเจียงชื่อก็หมดโอกาสไล่ทันแน่นอน

ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของโค้งแรก

หยางจุนเทียน และหยางเมิ่นหยุนต่างหมดหวัง ในมุมมองของพวกเขา เจียงชื่อแพ้แน่อย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขายิ่งกังวลว่าหลังจากนี้จะโทรหาหลินเจียหรงอย่างไร

ตอนที่ทุกคนกำลังไม่สนใจ คิดว่าผลแพ้ชนะได้ตัดสินแล้ว สิ่งที่ไม่คาดคิดก็พลันเกิดขึ้น

เห็น รถลัมโบร์กีนี ชะลอตัวก่อนเข้าโค้ง ซึ่งเป็นการขับเคลื่อนที่ปกติมาก ชะลอตัว เข้าโค้ง เร่งความเร็วออกจากโค้ง ขั้นตอนทั้งหมดนี้ไม่มีใครมีข้อคลางแคลง

และตัวเลือกในทุกด้านของจู้หมิงนั้นแทบจะสมบูรณ์แบบ แม้ชายที่ฝีมือทรงพลังคนนั้นจะมา ก็ไม่แน่ว่าจะทำได้ดีกว่า

เดิมทีมันควรเป็นช่วงที่ขยายระยะห่างออกไปอีก

แต่ทว่า!

ระยะห่างระหว่างรถสองคันยังไม่ทันกว้างขึ้น กลับกันมันยังแคบลงจนแทบไม่เหลือ

นั่นเพราะ รถเฟอร์รารี่ 458 ไม่มีการชะลอตัวเลย และพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด!

รถคันหนึ่งชะลอตัว รถคันหนึ่งความเร็วสูงสุด

ผลลัพธ์นั้นแค่คิดดูก็รู้ได้

ว่า 458 จะไล่ตามทัน แถมยังแซงไปได้เฉียดฉิวอีกด้วย

ทุกคนต่างตะลึงลาน

"ไอ้โง่นั่นคิดจะทำอะไร บ้าไปแล้วเหรอ เข้าโค้งความเร็วระดับนี้ ไม่ลอยไปก็แปลกแล้ว"

"คงกลัวแพ้จนตาบอดไปแล้วมั้ง"

"เฮ้อ น่าสงสารนะ แพ้ก็แพ้ไปสิ มันจะมีอะไรหนักหนา เขาพุ่งไปแบบนี้ ไม่ตายก็บาดเจ็บแน่"

ขนาดคนในทีม รถลัมโบร์กีนี ยังรู้สึก "เวทนา" เจียงชื่อ คิดว่าเขาอาจจะไม่รอด

ส่วนหยางจุนเทียน หน้าตากลับเผยรอยยิ้ม

"หึหึ นายตายไปตอนนี้เลยก็ดี ตายไปเลย!"

ท่ามกลางผู้คนทั้งหมด มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก ทั้งยังเผยความคาดหวังที่เปี่ยมล้น เธอก็คือหยางเมิ่นหยุน