บทที่ 408 ฮีโร่นับถือฮีโร่

หยางเมิ่นหยุนมองอย่างมัวเมา หยางจุนเทียนที่อยู่ข้างๆ กำหมัดแน่นอย่างเกลียดชัง ความเกลียดชังที่มีต่อเจียงชื่อนั้นฝังลึกยิ่งขึ้น

เขาจ้องไปที่ รถเฟอร์รารี่ 458 ความอิจฉาริษยาท่วมท้นจากก้นบึ้งของหัวใจ

แต่หยางเมิ่นหยุนกลับพูดกับเขาไม่หยุด "จุนเทียนคุณเห็นไหม เทคนิคการดริฟท์เข้าโค้งที่เจียงชื่อใช้ ก็คือ STUNT ที่ฉันเคยบอกคุณก่อนหน้านี้"

"ก่อนหน้านี้ฉันยังคิดว่าคนที่ขับรถคือคุณ เข้าใจผิดว่าคุณเชี่ยวชาญทักษะนี้ ฮ่าฮ่า โวยวายปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่มเลย"

"ที่แท้ คนที่เก่งกาจจริงๆ คือเจียงชื่อต่างหาก"

หยางจุนเทียนเหมือนถูกระเบิดหมื่นลูกโจมตี

ผู้ชายทั่วไปส่วนใหญ่ได้ยินคำพูดนี้ล้วนต้องกระอักเลือด นับประสาอะไรกับหยางจุนเทียนชายที่แสนจะทระนงตนคนนี้กันล่ะ

และที่สำคัญกว่านั้น คำพูดนี้ยังออกมาจากปากของหยางเมิ่นหยุนอีก

หยางเมิ่นหยุน ผู้หญิงที่หยางจุนเทียนรัก ผู้หญิงที่ตัวเองรักบอกว่าตัวเองด้อยกว่าผู้ชายคนอื่น? ฮ่าฮ่า ถ้าสามารถทนได้ หยางจุนเทียนก็ไม่ใช่ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว

เขารู้สึกว่าหน้าอกถูกความโกรธแผดเผา

มองไปยังสนามอีกครั้ง หลังจากผ่านโค้งแรกไป 458 ก็ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด

แต่เนื่องจากช่องว่างด้านสมรรถนะของรถ รถลัมโบร์กีนี ข้างหลังเขายังคงกัดไม่ปล่อย วินาทีเดียวก็ไม่กล้าผ่อน เป็นไปได้ที่จะแซงได้ทุกขณะ

ปัญหาคือ มันมีโค้งที่สอง ที่สาม และโค้งที่สี่ตามมา

หลังจากผ่านหลายโค้งติดต่อกัน รถเฟอร์รารี่ 458 ก็ทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น เมื่อมองไปยัง รถลัมโบร์กีนี อีกครั้ง แม้แต่ไฟท้ายของอีกฝ่ายก็มองไม่เห็นเสียแล้ว

ต้องเข้าใจด้วยว่าสถานการณ์นี้เจียงชื่อยังใช้แค่มือเดียว แถมยังเป็นรถเก่าอีกด้วย

ถ้าเจียงชื่อคลายออกมาขับรถในสภาพพร้อมสูงสุด เกรงว่าคงสามารถเหวี่ยงจู้หมิงทิ้งได้ตั้งแต่เริ่ม