บทที่ 418 คนคนเดียวไล่ล่าคนเป็นฝูง

ด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยมและทักษะฝีมือสูง เมื่อเจียงชื่อลงมือทำให้คนที่อยู่ตรงหน้ารู้ว่าชายคนนี้ไม่ใช่คนดีมีเมตตาอย่างแน่นอน

แต่สำหรับพวก "หมาป่า" แล้ว ไม่เพียงแต่กลิ่นเลือดจะไม่ทำให้พวกเขาถอยหนี ในทางกลับกันมันยังไปกระตุ้นธรรมชาติของสัตว์ป่ามากขึ้นด้วย

หลังจากคนหนึ่งล้มลง คนอีกมากก็พุ่งเข้ามา ในสายตาของทุกคนล้วนแต่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า แทบรอไม่ไหวที่จะได้กลืนกินติงเมิ่งเหยนให้เรียบ

ผู้หญิง ในสายตาของพวกเขามีแค่ผู้หญิงเท่านั้น

ติงเมิ่งเหยนกรีดร้องด้วยความตกใจซ้ำๆ ตัวสั่นไปหมด เธอที่มีชีวิตสงบราบเรียบมาโดยตลอดไหนเลยจะเคยเห็นอะไรแบบนี้

ภาพตรงหน้าทำให้ตกใจกลัวจนมือเท้าเย็น

ปฏิกิริยาสอดคล้องกับคนปกติทั่วไป

ภาพแบบนี้คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถทนดูได้ นี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่พวกคนงานไร้ความเกรงใจ พวกเขาไม่รู้ว่าเคยจัดการแบบนี้มากี่คนแล้ว ไม่มีใครสามารถรอดพ้นจากกรงเล็บของพวกเขาได้

ดังนั้นพวกเขาจึงคิดจะทำกับเจียงชื่อและติงเมิ่งเหยนเช่นเดียวกัน

แต่พวกเขาไหนเลยจะรู้ว่าไม่ได้ประสบกับคนธรรมดาทั่วไป แต่เป็นเทพแห่งสงครามชูร่าจากขุมนรก!

ตอนที่อยู่เวสเตอร์แลนด์ สถานการณ์ที่เจียงชื่อเผชิญอยู่นั้นอันตรายกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้หลายพันเท่า ศัตรูในเวสเตอร์แลนด์ มีทักษะการต่อสู้และความมุ่งมันที่แข็งแกร่งกว่ามาก

แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับเจียงชื่อ ก็ยังถูกโจมตีจนพ่ายแพ้ยับเยิน

เทพแห่งสงครามชูร่า ที่เก่งที่สุดก็คือการทำลายการป้องกันทางจิตวิทยาของผู้อื่น!

ทันทีที่คนงานคนหนึ่งวิ่งเข้ามา เพียงสบตากับเจียงชื่อ ทั้งร่างก็หยุดการเคลื่อนไหว สีหน้าซีดเผือด รู้สึกเหมือนเข้าใกล้ความตาย

จากนั้น ฝ่ามือใหญ่ของเจียงชื่อก็กดใบหน้าของเขา กระแทกเขาใส่กำแพง!

ศีรษะแตกโดยทันที

มือขาด เท้าขาด กระดูกหัก เลือดไหล เพียงไม่กี่วินาที คนงานทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาก็ล้วนแล้วแต่นอนอยู่บนพื้น ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต เป็นขยะไปชั่วชีวิต ถูกกำหนดให้กลายเป็นคนพิการแน่นอนแล้ว

เมื่อเห็นภาพดังกล่าว คนที่อยู่ข้างหลังต่างตกตะลึง ผู้ชายคนนี้เหมือนจะดูต่างไปจากพวกคนที่เคยเจอก่อนหน้านี้มาก