บทที่ 417 โรงงาน

"เจียงชื่อ เรามาถูกที่แล้วเหรอ"

เจียงชื่อเหลือบมองชื่อโรงงานแล้วพยักหน้า "มันคือที่นี่"

"แต่...ทำไมที่นี่..."

ติงเมิ่งเหยนไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรดี สภาพที่นี่มันน่ากลัวเกินไปมาก เธอเหมือนลูกแกะน้อย ผู้ชายที่ดุร้ายเหล่านั้นอาจจะกลืนกินเธอเป็นอาหารได้ทุกเมื่อ

ความรู้สึกแบบนี้มันเลวร้ายมาก

ที่นี่เป็นโลกมนุษย์จริงเหรอ แน่ใจนะว่าไม่ใช่นรก

เจียงชื่อสีหน้าสงบนิ่ง ก่อนที่จะมาเขารู้อยู่แล้วว่าหลงหยันหยวนเป็นอย่างไร ดังนั้นเมื่อเห็นภาพนี้เขาจึงสงบนิ่งกว่า

"ตามผมมา"

"อื้ม!"

ติงเมิ่งเหยนตามเจียงชื่อไปในทิศทางของอาคารสำนักงานโรงงาน รู้สึกดีใจที่เจียงชื่อมากับเธอด้วย ถ้าเธอมาคนเดียว ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำอย่างไรดี

แม้ก่อนหน้านี้จะเคยได้ยินมาความปลอดภัยของหลงหยันหยวนนั้นค่อนข้างแย่ แต่ก็ไม่ควรแย่ขนาดนี้หรือเปล่า

ขณะที่เดินไปตามทาง สัมผัสได้ว่ามีความชั่วร้ายอยู่ทุกที่

พวกเขาสองคนกำลังเดินอยู่ มีคนงานที่ลามกน่ารังเกียจคนหนึ่งที่ไม่สามารถระงับความต้องการได้ ทำการตบๆ มือแล้วลุกขึ้นเดินตามหลังมา

เขาแกล้งทำเป็นเดินผ่านติงเมิ่งเหยน แต่ในความเป็นจริงเขาค่อยๆ ยื่นมือไปที่สะโพกของติงเมิ่งเหยน

คนงานทุกคนจ้องเขม็ง

พวกเขาทุกคนมองไม่ละสายตา หวังจะได้ยินเสียงกรีดร้องของติงเมิ่งเหยน สิ่งนั้นสำหรับพวกเขาแล้ว มันเป็น"เพลง" ที่ไพเราะที่สุดในโลก

แต่ปรากฏว่า...

พวกคนงานไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องของติงเมิ่งเหยน แต่ได้ยินเสียงกรีดร้องของชายลามกแทน

"อ๊ากกก~~!!!"

เสียงกรีดร้องเหมือนหมูถูกเชือดแผดไปทั่วโรงงาน

ทุกคนมองไป เห็นมือเจียงชื่อจับสองนิ้วของชายลามก แล้วหักนิ้วเขาแทบจะในชั่วพริบตา!

รวดเร็ว แม่นยำ ไร้ความปราณี!