บทที่ 437 กลุ่มคนแตกกระจัดกระจาย

"ผมขอแนะนำหน่อย"

"ท่านนี้ เป็นกุ่ยหนันอันดับหนึ่งของเวทีมวยใต้ดิน"

"หนึ่งในงานอดิเรกคือกินเนื้อมนุษย์ เจียงชื่อ วันนี้ก็ใช้เนื้อของคุณมาให้อาหารเขาเถอะ"

"กุ่ยหนัน กินเขาซะ!"

มุมปากของกุ่ยหนันค่อยๆ เงยขึ้นเล็กน้อย และเขาก็พุ่งไปที่เจียงชื่อราวกับลมกระโชกแรง

ความเร็วนั้นเหลือเชื่อ เป็นปาฏิหาริย์

คนอื่นเห็นกุ่ยหนันพุ่งขึ้นไป ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เพราะกลัวว่าจะถูกกุ่ยหนันทำร้ายไม่เลือกหน้า เมื่อไอ้นี่บ้าคลั่งขึ้นมา จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น

กุ่ยหนันแลบลิ้นออกมา แป๊บเดียวก็อ้อมมาถึงด้านหลังของเจียงชื่อ เล็บมือก็ยาวเหมือนมีดคมๆ จี้ไปที่คอของเจียงชื่อ

"ฉันจะ~~กิน!"

เป็นครั้งแรกที่ติงเมิ่งเหยนรู้สึกกลัวแทนเจียงชื่อ ผู้ชายคนนี้เร็วมากจนตามองไม่ทัน ถึงแม้จะเป็นเจียงชื่อก็ยากที่จะจัดการกับเขามั้ง?

แต่ เจียงชื่อก้าวไปข้างหน้าเพียงครึ่งก้าว ก็หลบจากการโจมตีของกุ่ยหนันได้อย่างสบาย

อืม?

บังเอิญมั้ง?

กุ่ยหนันไม่เชื่อว่ายังมีคนเร็วกว่าเขา ครู่เดียวก็เข้าใกล้เจียงชื่อทันที แต่วินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกถึงแรงอาฆาตแค้นที่ทรงพลังจากร่างกายของเจียงชื่อ

วินาทีนั้น เขารู้สึกว่าถ้าหากตัวเองไม่หลีกเลี่ยง เขาคงตายแน่!

ปัง ! !

กุ่ยหนันถอยห่างจากเจียงชื่อหลายก้าว รักษาระยะห่างจากชายคนนั้นหลายเมตร จ้องไปที่เขา

ไอ้หนวดเซาสูบบุหรี่อยู่ทางนั้น พูดเสียงดังว่า "กุ่ยหนันนายเป็นอะไรไป? รีบจัดการเขา ผมจะ 'เพิ่มอาหาร' ให้นาย"

เพิ่มอาหาร?

อารมณ์ของกุ่ยหนันก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที

"ไปตายเถอะ!"

กุ่ยหนันพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ลอยตัวบนอากาศยังมีช่องว่างอยู่หนึ่งเมตร ขาทั้งคู่กางออกต้องการพยายามหนีบคอของเจียงชื่อ

คนรอบข้างเห็นล้วนตกใจ

ท่านี้พวกเขาคุ้นเคยมาก เป็นวิธีฆ่าของกุยหนัน——ฆ่ารัดคอ

คนที่ถูกสองขาของกุ่ยหนันรัดไว้ ตายอย่างไม่ต้องสงสัย!