บทที่ 438 คุณเรียกคน ผมจะรอ

เจียงชื่อมองไปที่ไอ้หนวดเซา ถามนิ่งๆ ว่า "ตอนนี้คุณวางแผนคิดจะทำยังไง?"

ไอ้หนวดเซาตกใจจนวิญญาณหาย แต่จะให้เขาคายเงินก้อนนั้นออกมานั้นเป็นไปไม่ได้ แน่นอน สินค้าเขาก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรวบรวมจนครบ

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงแต่สู้ตาย

"นายรอก่อนนะ ผมจะไปเรียกคนเดี๋ยวนี้!"

เจียงชื่อไม่เพียงแต่ไม่ขัดขวาง แต่กลับหาที่นั่งแล้วนั่งลง "ได้ คุณเรียกคน ผมจะรอ"

เลี่ยงไม่ได้ที่จะดึงดูดสายตาผู้คน!

ไอ้หนวดเซาพูดกับฉื่อหู่ที่อยู่ข้างๆ ว่า "เรียกคนมา เร็ว"

ฉื่อหู่สีหน้าลำบากใจ "พี่ใหญ่ เรียกใครมาอะ? พวกลูกน้องหนีกันไปหมดแล้ว ไหนจะยังมีคนล่ะ?"

ไอ้หนวดเซาพูดว่า "ไม่ว่าจะยังไง เรียกคนมา แม้ว่าต้องจ่ายเงินก็ต้องเรียกคนมา สถานการณ์ในวันนี้จะแย่ไม่ได้"

"รับทราบ"

ฉื่อหู่หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาดู "มีแล้ว ผมจะเรียกคนของตระกูลหวง พวกเขาคนเยอะ น่าจะสามารถจัดการกับเจียงชื่อได้"

"อืม รีบเถอะ"

ในขณะที่ฉื่อหู่เรียกคน ไอ้หนวดเซาพูดอย่างโหดเหี้ยมกับเจียงชื่อว่า "คุณคิดว่าคุณต่อสู้เก่ง ก็สามารถหยิ่งผยอง? จะบอกคุณให้นะ ที่นี่คือหลงหยันหยวน เป็นเขตควบคุมของผม ยังไม่ถึงตาคุณที่เป็นคนนอกมากำเริบเสิบสาน!"

"นายรอก่อน ตอนนี้ผมกำลังโทรเรียกให้คนตระกูลหวงมา"

"ตระกูลหวงเป็นครอบครัวใหญ่ในหลงหยันหยวน กับผมไอ้หนวดเซาก็สนิทกันมาก รอคนของตระกูลหวงมาแล้ว คุณก็จะรู้ว่าอะไรเรียกว่าขอมีชีวิตก็ไม่ได้ขอตายก็ไม่ได้!"

ตระกูลหวง?

เจียงชื่อยิ้มและส่ายศีรษะ

เขาไม่พูดอะไรสักคำ รออย่างเงียบๆ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง คนกลุ่มใหญ่พุ่งเข้ามา ก็คือคนของตระกูลหวง!

ฉื่อหู่รีบขึ้นไปเรียกแล้วพูดว่า "พี่น้องทุกท่านพวกคุณมากันแล้ว เป้าหมายในครั้งนี้ก็คือผู้ชายที่นั่งอยู่ฝั่งนั้น——เจียงชื่อ! กำจัดเขาทิ้งซะ เงินเท่าไหร่พี่ใหญ่ของพวกเราก็เต็มใจที่จะให้"

คนของตระกูลหวงไม่เหลียวมองแม้แต่น้อย สายตามองไปที่เจียงชื่อ

ในใจของไอ้หนวดเซามีความสุขมาก