บทที่ 509 กลับมาที่ร้านมิจฉาชีพอีกครั้ง

ทุกคนนั่งลงตามที่นั่ง จากนั้นพนักงานเสิร์ฟเดินขึ้นไปพร้อมกับเมนู แต่ก่อนที่เขาจะกล่าวต้อนรับ แค่เห็นหน้าเจียงชื่อเขาก็สะดุ้งจนทำเมนูในมือตกลงไปที่พื้น

เหยาฮังพูดอย่างไม่พอใจว่า "ทำไมพนักงานที่นี่ซุ่มซ่ามจริงๆ ?"

เจียงชื่อโบกมือเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร

เขายังก้มลงหยิบเมนูขึ้นมาเองและพูดกับพนักงานว่า "อาหารของพวกคุณยังเหมือนเดิมใช่ไหม?"

เหมือนเดิม? อะไรเหมือนเดิม?

พนักงานร้านอาหารคนนี้สับสนไปหมดแล้ว นี่เจียงชื่อคิดจะทำอะไรกันแน่? ครั้งก่อนยังไม่พอ ยังต้องมาอีกรอบหรือ?

จากนั้นเขาตอบด้วยเสียงสั่นกลัวว่า "อาหารของเราที่นี่ ราคาตามป้ายครับ ไม่มีการโกง รับประกันได้ว่า......"

สิ่งที่พนักงานคิดคือพวกเขากลัวกับสิ่งที่เจอในครั้งก่อน และไม่คิดจะโกงเจียงชื่ออีกแล้ว แต่กลับทำให้เจียงชื่อไม่พอใจ และเจียงชื่อก็พูดอย่างสองแง่สองง่ามว่า "สิ่งที่ผมชอบก็คือสไตล์เก่าของร้านคุณ ครั้งนี้ผมพาเพื่อนใหม่มาทำความรู้จักกันที่นี่ ถ้าคุณไม่ทำตามทัศนคติของการบริการเดิมของพวกคุณ พวกคุณต้องรับผิดชอบนะครับ!"

เพื่อนใหม่?

ทัศนคติของการบริการเดิม?

พนักงานเสิร์ฟเข้าใจทันทีว่าลูกค้าหมายถึงอะไร เพราะเขาอยู่ในวงการนี้มานานแล้ว ต้องเข้าใจกลอุบายต่างๆ นานา เป็นอย่างดี

เขาสงสัยจริงๆ ว่าทำไมเจียงชื่อถึงกลับมาทานอาหารที่ร้านของเขาอีกครั้ง แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

ที่แท้ก็คือการพาเพื่อนใหม่มาทำความรู้จักนี่เอง

หลังจากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พนักงานร้านก็โล่งใจและไม่ได้กลัวอีก

เขาจึงตอบอย่างใจเย็นว่า "คุณผู้ชายไม่ต้องห่วงนะครับ ทางร้านเราจะให้บริการเหมือนเดิมทุกอย่างครับ จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเราขอรับประกันความพึงพอใจของคุณครับ"

"อื้ม ค่อยยังชั่ว"

เจียงชื่อเปิดเมนูออก "กินอะไรดีครับ?"

เหยาฮังตบหน้าอกเบาๆ แล้วยิ้มพูดว่า "แล้วแต่คุณเจียงเลยครับ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง"