บทที่ 516 มีเงินทำตามอำเภอใจได้

ปากขอทุกคนถูกฉีกออก ไม่เหลือฟันในปากแม้แต่สักซี่ คนยี่สิบกว่าคนนอนจมกองเลือดที่ไหลไปทั่วพื้น

ไม่เพียงแค่ปาก ทั้งแขนขาและจมูก ต่างก็ได้รับบาดเจ็บระหว่างต่อสู้กัน

และคนที่สาหัสที่สุดก็คือเหยาฮัง

ในฐานะผู้นำ เขาเป็นที่จับตามองของทุกคนและยังเป็นคนที่ได้รับบาดเจ็บมากที่สุด กระดูกทั้งหมดของเขารวมถึงกระดูกสันหลังก็หักจนไม่เหลือชิ้นดี ทำให้เขาต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

แต่แน่นอนว่าเขาถือว่าโชคดีแล้วที่ยังมีชีวิตรอดได้

ผู้คนนับพันคน รุมทำร้ายเขาไม่ตายก็ถือว่าดวงแข็งมากแล้ว

และนี่ก็คืออำนาจของเงิน

พวกที่ได้ฟันมาต่างพากันวิ่งเข้าไปหาเจียงชื่อเพื่อแลกเงินกับเขา เจียงชื่อเองก็ไม่ได้ผิดสัญญา เขาทำตามสัญญาที่ได้ให้ไว้ก่อนหน้านี้ ฟันซี่ละหนึ่งหมื่นหยวน และเงินหกล้านหยวนก็จ่ายออกไปจนครบ

สำหรับเจียงชื่อแล้ว เงินหกล้านไม่ใช่ปัญหา

เสียงเงินไปหกล้าน แต่สามารถจัดการกับอันธพาลสุดโต่งในหนานเฉิงก็ถือว่าคุ้มแล้ว

เหยาฮัง รีกัลฮันเตอร์

เขาปักหลักอยู่ที่หนานเฉิง ทุกครั้งที่มีการประมูลขององค์กรฟ้าน้ำเขาก็จะเข้าร่วม เพื่อที่จะหาเหยื่อที่ไม่ซ้ำหน้า และไม่รู้ว่าคนรวยกี่คนแล้วที่ต้องตกเป็นเหยื่อของเขา

แต่การที่ทำร้ายคนอื่นก็เหมือนทำร้ายตัวเอง

ความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาก็คือ การที่คิดจะทำร้ายเจียงชื่อ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสติปัญญา กำลังทรัพย์ ทรัพยากรต่างๆ หรือลูกน้อง เจียงชื่อก็อยู่ในระดับต้นๆ แล้ว ดังนั้นครั้งนี้ เจียงชื่อไม่จำเป็นต้องลงมือเองด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่ใช้เงินนิดหน่อยก็สามารถจัดการกับเหยาฮังได้อย่างง่ายดาย

ความแข็งแกร่งมันต่างชั้นเกินไป

"เรากลับกันเถอะ"

เจียงชื่อพูดเบาๆ และซินยุ่นกับซินจื่อหมินก็เดินจากไปพร้อมกับเขา เหลือไว้เพียงความพ่ายแพ้อย่างราบคาบของศัตรู

ในคืนที่มืดมิด ใต้แสงจันทร์ บนถนน

เหยาฮังได้แต่มองดูดวงดาวบนท้องฟ้าอย่างอ่อนแรง ปากของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือด เขาไม่เหลือแม้แต่ฟันซี่เดียว ในใจไม่มีแรงแม้แต่จะเสียใจภายหลัง และสมองของเขาในตอนนี้ก็เหมือนตายไปแล้ว