บทที่ 522 พิสูจน์ว่าเขาคือตัวเขาเอง

ตรงประตูมีพนักงานต้อนรับพูดด้วยรอยยิ้มว่า "โปรดแสดงจดหมายเชิญของพวกคุณด้วยครับ"

ทันทีที่พูดจบ รอยยิ้มบนใบหน้าของพนักงานต้อนรับก็หยุดชะงัก ด้วยเหตุว่าเขาพบว่ามีบางอย่างผิดปกติสำหรับคู่เต้นรำคู่นี้

ฝ่ายหญิงนั้นยังพอได้ ดูสง่างามและถูกกาลเทศะ เรื่องของความงามนั้นไม่ต้องพูดถึง การแต่งกายช่างดูดีสอดคล้องกับงานเต้นรำในค่ำคืนนี้เป็นอย่างมาก

ปัญหาหลักนั้นอยู่ที่ฝ่ายชาย

แม้ว่าการแต่งกายของฝ่ายชายนั้นจะไม่ได้มอมแมมสกปรก แต่เมื่อดูก็พอรู้ได้ว่าเป็นพวกข้างถนน จากหัวจรดเท้าดูท่าไม่น่าจะเกิน200หยวนได้

โดยเฉพาะรองเท้าคู่นั้น ดูยังไงก็เป็นรองเท้าราคาถูกที่ซื้อมาจากตลาดแน่ๆ

ผู้ชายที่ดูยาจกเช่นนี้จะไปมีปัญญาได้รับบัตรเชิญได้ยังไงกัน?

จดหมายเชิญขององค์กรฟ้าน้ำมักจะถูกมอบให้กับคนใหญ่คนโตหรือไม่ก็พวกที่ร่ำรวยมากเท่านั้น คนที่มาในวันนี้ก็ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่ยืนยันในเรื่องนี้ได้

ลองมองไปดูชายคนอื่นสิ มีใครบ้างที่ไม่สวมใส่แบรนด์เนม

เรื่องราคาแพงพวกนั้นไม่ต้องเอ่ยถึงก็ได้ แม้แต่เสื้อผ้าที่ดู'เรียบง่าย'มากที่สุด ตัวหนึ่งก็ราคาหลายหมื่นแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะสวมใส่เสื้อผ้าในราคาสองร้อยหยวนเข้ามา?

นี่มันก็ค่อนข้างจะดูยากจนและซอมซ่อเกินไปไหม

พนักงานต้อนรับสงสัยในตัวของเจียงชื่อเล็กน้อย นั่นจึงทำให้ต้องมองตรวจสอบอย่างระมัดระวังมากขึ้น

เขาเปิดจดหมายเชิญออกมา

หลังจากตรวจสอบแล้วจึงพบว่าจดหมายเชิญนี้เป็นของจริงแท้แน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย

ชื่อในจดหมายเชิญที่เขียนไว้คือ： เจียงชื่อ

พนักงานต้อนรับนั้นรู้ว่าเจียงชื่อเป็นมหาเศรษฐีที่ทำการประมูลซื้อเข็มเทพเปี่ยนเชวี่ยในราคาสองร้อยล้านหยวนและประมูลตับในราคาหนึ่งพันล้านหยวนไปเมื่อวานนี้

อยากลองถามเสียจริง เป็นมหาเศรษฐีขนาดนี้แต่กลับแต่งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าในราคาไม่เกินสองร้อยหยวนเนี่ยนะ?

มองทีเดียวก็รู้ได้เลยว่าต้องเป็นตัวปลอมแน่ๆ

หนานเฉิงนั้นถือเป็นที่ที่อันตราย ไม่แน่ว่าเมื่อเจียงชื่อได้ออกจากงานประมูลไปอาจจะถูกใครจัดการไปแล้วก็ได้ อย่างเช่นพวกนักล่ามหาเศรษฐี