บทที่ 523 นายน้อยองค์กรฟ้าน้ำ

เหล่าคนรวยที่อยู่ด้านหลังต่างพากันมองมาที่เจียงชื่อด้วยสายตาที่เหยียดหยาม รอเวลาที่เขาจะหน้าแตก

เจียงชื่อยังไม่ทันจะพูดอะไร ซินยุ่นก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาก่อน

มางานเต้นรำด้วยอารมณ์ที่คึกคักแต่กลับต้องมาโดนฝ่ายของผู้จัดงานขวางไว้อยู่หน้าประตูเนี่ยนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน?

เธอกล่าวด้วยสีหน้าที่เย็นชา "เห็นได้ชัดว่าพวกนายนั่นแหละที่เป็นคนส่งจดหมายเชิญนี้ให้พวกเรามางานเต้นรำ ตอนนี้จะมาบอกว่าจดหมายเชิญเหล่านี้ขโมยมาแย่งมา นี่พวกนายจัดการเรื่องกันอย่างนี้เหรอเนี่ย?ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนักหรอก พวกเราจะไม่เข้าร่วมแล้วล่ะ!"

"ไม่เข้าร่วม?เหอะเหอะ"

พนักงานต้อนรับดีดนิ้ว ทันใดนั้นก็มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเจ็ดแปดคนมาล้อมพวกเขาเอาไว้

"นี่คิดว่าที่นี่คือสถานที่อะไรกัน?ที่นี่คือองค์กรฟ้าน้ำนะ!ไม่ใช่คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปได้"

"ถ้าวันนี้อธิบายมาได้ไม่ชัดเจนพอล่ะก็ อย่าคิดที่จะได้ออกไปเลย"

เจียงชื่อขมวดคิ้ว ฝ่ายผู้จัดงานนั้นดูเผด็จการเกินไปแล้ว

เขาถาม "งั้นนายต้องการให้ฉันทำอย่างไรล่ะถึงจะเชื่อว่าจดหมายเชิญฉบับนี้เป็นของฉันจริงๆ ไม่ได้ขโมยมาแต่อย่างใด?"

พนักงานต้อนรับยิ้ม

"เอาล่ะ นี่มันขนาดไหนกันแล้วยังจะมาแกล้งเนียนต่อหน้าฉันอีกเหรอ?"

"สนุกมากนักเหรอ?"

"อธิบายมาซะว่าไปขโมยมาจากไหนกัน บางทีฉันอาจจะเปิดหนทางรอดชีวิตให้กับนายได้"

"ถ้าหากนายยังเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็ เหอะเหอะ งั้นต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่วันนี้พวกเราองค์กรฟ้าน้ำจะให้พวกนายได้ชดใช้อย่างแสนสาหัส!"

เจียงชื่อค่อนข้างพูดไม่ออกเลยทีเดียว

อีกฝ่ายนั้นเชื่อว่าตนขโมยจดหมายเชิญมา ยังไงก็ดูไม่ยอม แต่นี่ก็ถือว่าไร้เหตุผลไปหน่อยไหม

อีกอย่าง จดหมายเชิญที่ส่งไป พวกเขาต้องรู้แน่ชัดอยู่แล้วสิว่าคนที่ถูกเชิญมานั้นถูกต้องไหมไม่ใช่เหรอ?ยังจะต้องให้เขามาพิสูจน์ตนเองอีก ช่างเป็นเรื่องน่าตลกเสียจริง

เจียงชื่อถอนหายใจออกมาพร้อมกับจับมือของซินยุ่น ต่อให้ถกเถียงกันไปต่อก็ไม่มีความหมายอะไร

แค่ออกไปก็พอ