บทที่ 551 มาเยือนถิ่นเก่า

ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ถึงอย่างไรก็เป็นคนที่เซี่ยหยุนจะล่วงเกินไม่ได้

จนถึงตอนนี้เขาถึงเริ่มเสียใจ ทำไมเมื่อครู่เขาถึงได้เย่อหยิ่งนัก? ถ้าเขาเชื่อฟังคำแนะนำของนักดับเพลิงตั้งแต่แรก พยายามเลื่อนรถออกไปก็เรียบร้อยแล้วใช่ไหม?

สายเกินไปแล้ว จะพูดอะไรก็สายเกินไปแล้ว

อีกด้านหนึ่ง เซี่ยเมิ่งจื้อกล่าวกับเจียงชื่อว่า "ผู้บริหารระดับสูง ท่านมีอะไรจะสั่งการไหมครับ?"

เจียงชื่อตอบอย่างใจเย็น "หน้าที่ต้องเป็นหน้าที่ คุณตัดสินใจเอาเองว่าจะจัดการกับเซี่ยหยุนอย่างไร"

"กระผมเข้าใจแล้วครับ"

"อีกอย่าง" เจียงชื่อกระซิบที่ข้างหูของเซี่ยเมิ่งจื้อ "ช่วงนี้ให้ระวังคนในตระกูลสือด้วย ถ้าผมเดาไม่ผิด พวกเขาจะเคลื่อนไหวเร็วๆ นี้"

เซี่ยเมิ่งจื้อกระฉับกระเฉงขึ้นมาทันที

ในช่วงเวลานี้เขาได้จับตาดูคนของตระกูลสืออยู่ตลอดเวลา แต่เขารู้สึกได้ชัดเจนว่า คนของตระกูลสือกำลังระวังตัวอยู่ คำพูดและการกระทำของพวกเขาถูกต้องเหมาะสมมาก ไม่มีอะไรผิดปกติ

ไม่นานมานี้ สือเหวินปิ่งได้ออกจากเขตเจียงหนานไปที่หนานเฉิง ซึ่งอยู่นอกเหนือขอบเขตหน้าที่ของเซี่ยเมิ่งจื้อ เขาไม่สามารถตรวจสอบเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหนานเฉิงได้

นอกจากนี้แล้ว ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเขตเจียงหนานล้วนเป็นเรื่องปกติ

อันที่จริงเซี่ยเมิ่งจื้อค่อนข้างผิดหวัง เขาคิดว่าปลาตัวใหญ่ตัวนี้ของตระกูลสือจะไม่ติดเบ็ดแล้ว แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่เจียงชื่อพูด เขาก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที

ตระกูลสือ ในที่สุดก็หมดความอดทนแล้วใช่หรือไม่?

"กระผมจะกลับไปวางแผนปฏิบัติการเดี๋ยวนี้ ผู้บริหารระดับสูงได้โปรดวางใจ"

"อืม ไปเถอะ"

เซี่ยเมิ่งจื้อหันหลังเดินจากไป สั่งการให้คนคุมตัวเซี่ยหยุนขึ้นรถ แล้วรีบออกไป

เจียงชื่อกลับมาที่รถอย่างเงียบๆ

ซินยุ่นถามด้วยความอยากรู้ "ข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น? เมื่อกี้ฉันเห็นคนจำนวนมากออกันอยู่ตรงนั้น จากนั้นก็ได้ยินเสียงดังสนั่น แม้แต่รถตำรวจก็เข้าไป เกิดอุบัติเหตุรถยนต์ร้ายแรงหรือเปล่า?"