บทที่ 557 คางคกขึ้นวอ

ผู้จัดการเฉาและหลิวเต๋อหวางมองหน้ากัน แล้วเผยรอยยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ต่างฝ่ายต่างรู้ซึ่งกันและกัน

ในเวลานี้ ติงเมิ่งเหยนได้เดินเข้ามาแล้วพูดว่า "ขอดูใบแจ้งหนี้และใบเสร็จหน่อยได้ไหมคะ?"

"ได้สิครับ"

หลิวเต๋อหวางมอบของให้ติงเมิ่งเหยน

ติงเมิ่งเหยนในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงของบริษัทติงหรง เธอมีความสามารถเชี่ยวชาญในด้านนี้มาก จะจริงหรือปลอม แค่มองก็รู้แล้ว

หลังจากวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วน ติงเมิ่งเหยนก็ถอนหายใจออกมา

"เป็นของปลอมจริงๆ ด้วย"

ในเวลานี้ คุณลุงคุณป้ายิ่งทนไม่ไหวแล้ว ชี้หน้าด่าหลิวเต๋อหวาง จนถึงขนาดอยากจะกระโจนเข้าไปตบหลิวเต๋อหวางสักสองที

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจึงรีบวิ่งเข้าไปจับมือของคุณป้าคนนั้นทันที หลายคนช่วยกันลากตัวคุณป้าออกไป

"ฮ่าฮ่า ไม่ดูเลยว่าที่นี่ที่ไหน กล้ามาก่อเรื่องงั้นหรือ? ช่างกล้ามาก!"

หลิวเต๋อหวางตำหนิผู้คน "ตอนนี้ความจริงก็ชัดเจนแล้ว พวกคุณเอาใบแจ้งหนี้กับใบเสร็จปลอมเหมือนมาต้มตุ๋นพวกเรา? เห็นคนของเครื่องประดับดาวฤกษ์ทำอะไรไม่เป็น หลอกง่ายเหรอ?"

"ถึงแม้ว่าใบแจ้งหนี้ที่พวกคุณเอามาจะเป็นของจริง แต่โจรอย่างพวกคุณ ผมจะเชื่อได้ยังไงว่าพวกคุณไม่ได้เอาไปสับเปลี่ยนหลังจากซื้อของไปแล้ว?"

"ผมมีทัศนคติที่ยุติธรรมและไม่เห็นแก่ตัว เรื่องนี้ ผมขอสนับสนุนผู้จัดการเฉาอย่างเต็มที่!"

"ไม่ว่าพวกคุณจะโวยวายหรือร้องเรียนก็ตาม พวกเราเครื่องประดับดาวฤกษ์จะไม่เกรงกลัว ขอบอกพวกคุณไว้เลยว่า วันนี้ ใครก็อย่าคิดว่าจะขอคืนได้แม้แต่เฟินเดียวเลย!"

สิ่งที่เขาพูดนั้นมีคุณธรรมเหตุผลถูกต้อง

บรรดาคุณลุงคุณป้าได้แต่กล้ำกลืนพูดไม่ออก ถูกอีกฝ่ายปั่นหัวอย่างแท้จริง

พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าใบแจ้งหนี้ที่ออกโดยเครื่องประดับดาวฤกษ์แท้ๆ จะเป็นของปลอม? มันกลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายได้ทำทางหนีทีไล่เอาไว้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว

คุณลุงคุณป้าเหล่านี้อายุมากแล้ว คิดหากำไรเล็กน้อย จะไปสนใจอะไรมาก?