บทที่ 663 ร่วมมือกันแสดงละคร

ตอนเที่ยง เจียงชื่อขับรถไปส่งหลัวเฟิงและพี่น้องตระกูลตู้ไปที่หน้าประตูบริษัทเทคโนโลยีจิ้นเมิ่ง และบอกให้พวกเขาลงจากรถไปพบผู้จัดการใหญ่ของบริษัท

หลัวเฟิงยังพูดอย่างลำบากใจว่า "เรามาที่นี่ด้วยมือเปล่าแบบนี้คงไม่เหมาะสมมั้ง? เราควรไปซื้อผลไม้สักหน่อยไหม?"

เจียงชื่อพูดอย่างเย็นชาว่า " คุณคิดว่าคุณกำลังจะไปเยี่ยมป้ารองของตัวเองหรือไง? คุณคิดว่าพวกเขาจะปรารถนาผลไม้ของคุณเหรอ? รีบเข้าไปได้แล้ว!"

"อ้อ โอเค"

เหล่าหลัวเฟิงทั้งสามเดินตรงไปที่ประตู

พวกเขาทั้งสามรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างมาก และพวกเขาก็ไม่ได้นัดหมายกับคนอื่นก่อนจะมาด้วย พวกเขาโผล่มาที่นี่อย่างกะทันหันแบบนี้ จะได้เห็นหน้าเขาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ

อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด เพิ่งมาถึงหน้าประตูพวกเขาก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยห้ามไว้ทันที

" มาทำอะไรที่นี่ ?" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเห็นแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าทั้งสามไม่ใช่พนักงานของบริษัท

ท่าทางลับๆ ล่อๆ ของทั้งสาม ดูแล้วไม่น่าเป็นคนดี

หลัวเฟิงกลืนน้ำลายและพูดด้วยความตระหนกตกใจว่า "คือ เราต้องการพบผู้จัดการใหญ่ของอาคารบริษัทเทคโนโลยีจิ้นเมิ่ง และพูดคุยเกี่ยวกับการเข้าซื้อกิจการสโมสรฟุตบอลน่ะครับ "

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกลอกตาใส่เขา

"ได้นัดล่วงหน้าหรือยัง ?"

"ยัง ยังไม่ได้..."

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า "คุณมาหาผู้จัดการใหญ่ของเราโดยไม่ได้นัดหมายก่อนหรือ? คุณคิดว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิหยก อยากมาเมื่อไหร่ก็มาเมื่อนั้นหรือไง? ไป ไป ไป ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้เลย"

หลัวเฟิงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้ว่าต้องเป็นผลลัพธ์แบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

การมาพบผู้จัดการใหญ่แห่งบริษัทยักษ์อย่างบุ่มบ่ามแบบนี้ คนอื่นจะยอมพบหน้าเราง่ายๆ ได้อย่างไร? การถูกขับไล่เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว

ช่างเถอะ ลืมมันซะเถอะ

หลัวเฟิงไม่ได้คาดหวังอะไรกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาแค่ทำตามเจตจำนงของเจียงชื่อเท่านั้น เขาไม่ต้องการให้เจียงชื่อเสียหน้าด้วย เพราะอย่างไรก็ตามเจียงชื่อเป็นผู้ช่วยชีวิตของเขา

แต่ในขณะที่เหล่าหลัวเฟิงทั้งสามกำลังจะหันหลังกลับและเดินจากไปนั้น เสียงของผู้หญิงก็ดังมาจากข้างหลังพวกเขา

" เดี๋ยวก่อน "

หลัวเฟิงเงยหน้าขึ้นดู และพบว่าเป็นผู้หญิงในชุดสูทที่มัดผมหางม้าเรียบร้อย และทั้งเนื้อทั้งตัวเผยบุคลิกสะอาดเรียบร้อยสบายตา

เธอคือเสี่ยวเตี๋ย และปัจจุบันทำหน้าที่เป็นเลขานุการของประธานซุนจ้ายเย้น

"คุณคือ?"

" ฉันชื่อกู้เตี๋ยเป็นเลขานุการของผู้จัดการแห่งบริษัทเทคโนโลยีจิ้นเมิ่งซุนจ้ายเย้น พวกคุณเรียกฉันว่าเลขากู้ก็ได้ค่ะ"

" ได้ครับเลขากู้ คุณมีธุระอะไรกับเราหรือเปล่าครับ? " กิริยาท่าทางของหลัวเฟิงอ่อนน้อมถ่อมตัวมาก

กู้เตี๋ยมองไปที่ขาของหลัวเฟิงและถามว่า " เมื่อสักครู่นี้ ฉันได้ยินว่าคุณมาที่นี่เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการเข้าซื้อสโมสรฟุตบอลเหรอคะ?"

"ใช่ครับ ผมมีความคิดเห็นที่ต่ำต้อยจะมานำเสนอให้กับประธานซุนของบริษัทคุณครับ"

"มือ ประธานซุนชอบฟุตบอลมาก ตอนนี้เขาก็มีเวลาว่างอยู่พอดี เข้ามาสิ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตะลึงงันชั่วคราว "คุณเลขากู้ครับ เราไม่ควรปล่อยบุคคลแปลกหน้าเหล่านี้เข้าไปอย่างง่ายๆ แบบนี้นะ "

กู้เตี๋ยจ้องมาที่เขา และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็หุบปากและไม่กล้าพูดอะไรอีก

หลังจากนั้น เหล่าหลัวเฟิงทั้งสามก็เดินตามกู้เตี๋ยมาถึงที่สำนักงานด้วยความงุนงง จากนั้นก็ขึ้นลิฟต์ไปยังห้องทำงานของผู้จัดการ

ในขณะนี้ ซุนจ้ายเย้นได้รับโทรศัพท์จากเจียงชื่อก่อนหน้านี้แล้ว และได้รับรู้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างชัดเจนแล้ว