บทที่ 664 ฆ่าตัวตายเพราะกลัวบาป

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ ข้อความQQ ก็ปรากฏขึ้นบนเดสก์ท็อปคอมพิวเตอร์ของซุนจ้ายเย้น

"อืม?"

เขาคลิกมันทันที และหลังจากอ่านข้อความแล้ว เขาถึงกับชะงักงันไปเลย

"เรื่องนี้ค่อนข้างร้ายแรง"

อีกด้านหนึ่ง

เหล่าหลัวเฟิงทั้งสามลงไปชั้นล่างและกลับไปที่รถอย่างมีความสุข

"หมอเทวดาเจียงครับ เราทำสำเร็จแล้ว!"

"ประธานซุนตกลงตามคำขอของเราจริงๆ แถมยังให้ลูกน้องไปสำรวจสถานที่กับเราด้วย ไปกันเถอะ"

ทั้งหมดนี้อยู่ในการคำนวณของเจียงชื่อตั้งแต่แรกแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสามมีความสุขขนาดนี้ เจียงชื่อก็รู้สึกมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ

เมื่อเจียงชื่อกำลังจะขับรถออกไป เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากซุนจ้ายเย้น

เชื่อมต่อแล้ว

"ฮัลโหล มีอะไรเหรอ?"

" ลูกพี่ คุณยังไม่ได้ออกไปจากนี่ใช่ไหม? รีบขึ้นมาเร็วเข้า เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

เจียงชื่อวางสายโดยไม่ถามอะไรมาก

ปกติซุนจ้ายเย้นเป็นคนที่รอบคอบและสุขุมอย่างมาก และสิ่งที่สามารถทำให้เขาพูดว่า 'เกิดเรื่องใหญ่' ได้ แสดงว่าต้องเป็นเรื่องใหญ่จริง

เจียงชื่อพูดกับหลัวเฟิงว่า "ขอโทษทีนะ ผมมีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทำ พวกคุณนั่งแท็กซี่ไปที่สโมสรได้ใช่ไหม? "

หลัวเฟิงพยักหน้า " ไม่เป็นไร คุณหมอเทวดาเจียงไปทำธุระของคุณเถอะ เดี๋ยวเราจะไปที่นั่นเอง "

ด้วยเหตุนี้ เหล่าหลัวเฟิงทั้งสามก็ลงจากรถและนั่งรถแท็กซี่ออกไปจากที่นั่น

เจียงชื่อเปิดประตูแล้วเดินออกจากรถย่างสงบ เขาเดินเข้าประตูโดยตรง ไม่มีใครกล้ามาขวางทางเขาเลยสักคน

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเห็นชัดเจนว่า รถยนต์ที่เจียงชื่อเดินลงมาก็คือรถคันเดียวกับพวกหลัวเฟิงนั่งมาไม่ใช่หรือ? เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยังคงสงสัยว่าเจียงชื่อรู้จักกับพวกหลัวเฟิงด้วยเหรอ?

ในเหมือนพวกเขารู้จักกันแล้วทำไมเขาไม่พาพวกนั้นมาด้วยตนเองล่ะ?

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยส่ายหัวเล็กน้อย "พฤติกรรมของนักธุรกิจเหล่านี้ช่างเข้าใจยากจริงๆ บางที นี่อาจเป็นเหตุผลที่พวกเข้าประสบความสำเร็จ แต่ฉันกลับเป็นเพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกระจอกๆ คนหนึ่งก็ได้ เฮ้อ......"

นักธุรกิจเหล่านี้ไม่เข้าใจจริงๆ เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาทำ บางที นี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงประสบความสำเร็จได้ ฉันเป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัย อนิจจา..."

เจียงชื่อขึ้นลิฟต์และเดินไปที่สำนักงานผู้จัดการโดยตรง

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" เจียงชื่อถามอย่างตรงไปตรงมา

เห็นแต่สีหน้าของซุนจ้ายเย้นซีดเซียวเล็กน้อย เขาพูดด้วยความสับสนเล็กน้อยว่า " มีเรื่องที่ค่อนข้างน่าอายเกิดขึ้น จะบอกว่าเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้ แต่จะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรก็ได้ "

เจียงชื่อขมวดคิ้ว "อย่าอุบไว้ดิ รีบพูดมาเร็วเข้า มันเรื่องอะไรกันแน่"

อย่าบอกอะไรฉัน บอกฉันสิว่าเกิดอะไรขึ้

ซุนจ้ายเย้นถอนหายใจ "เหยียนไคเหวินจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์หรงกวางตายแล้ว"

"อะไรนะ?"