บทที่ 799 ระวังผู้หวังดีประสงค์ร้าย

เมื่อเห็นติงหงเหย้าและติงจื่อยวี่ลงจากรถ เจียงชื่อก็แทบจะเดาได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้

เป็นพวกเขาอย่างที่คิดไว้

ติงหงเหย้าและติงจื่อยวี่ตรงไปที่แผนกผู้ป่วยใน มาถึงห้องผู้ป่วยของติงเฟิงเฉิง

พอเข้ามาในห้อง ติงหงเหย้าก็พูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ไม่จริงใจ "เฮ้อ น้องชายที่รักของฉัน ทำไมนายถึงกลายเป็นสภาพแบบนี้?"

ติงเฟิงเฉิงไม่อยากจะไปสนใจเขา

เห็นได้ชัดว่าหวังดีประสงค์ร้าย ไม่น่าไว้วางใจ

เขาพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา "นายมาทำอะไรที่นี่?"

ติงหงเหย้าบอกว่า "ฉันได้ยินมาว่านายเข้าโรงพยาบาล เป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนาย ดังนั้นจึงตั้งใจมาเยี่ยมนายโดยเฉพาะ แล้วจื่อยวี่เธอก็ร้อนใจมากเมื่อได้ยินว่านายเข้าโรงพยาบาล"

ร้อนใจ? ฮ่าฮ่า ดีใจมากกว่าล่ะมั้ง!

ติงเฟิงเฉิงพูดอย่างเย็นชา "พวกนายเลิกเล่นละครต่อหน้าฉันเถอะ ไสหัวไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าพวกนาย"

คำว่า ‘ไสหัวไป' ทำให้สีหน้าของติงหงเหย้าแย่ลง

เขายืดตัวตรง ดึงเสื้อผ้าให้ตึง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมย "เฟิงเฉิง ฉันรู้ว่านายไม่ค่อยพอใจฉัน แต่ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้นายโมโห แต่มาเพื่อช่วยนาย ฉันหวังว่าจะใช้เรื่องนี้ลดช่องว่างระหว่างเรา"

"เอ๊ะ?" ติงเฟิงเฉิงแสร้งยิ้มแล้วพูดว่า "นายเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้ ยังคิดจะช่วยฉันอีกเหรอ? ไหนบอกฉันซิ นายจะช่วยฉันยังไง"

ติงหงเหย้ากล่าวว่า "ง่ายๆ ปัญหาที่นายกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้คือเงินกู้ธนาคารถูกคนเชิดหนีไปแล้ว วัสดุก็ไม่ได้ ไม่สามารถดำเนินการก่อสร้างต่อไปได้ เรื่องพวกนี้ฉันจะช่วยนายจัดการ เงินฉันจะออกให้ วัสดุฉันเป็นคนซื้อ รอจนโครงการเริ่มก่อสร้างแล้ว ได้ทุนคืนค่อยเอาไปคืนธนาคาร"

ฟังดูดี

แต่ติงหงเหย้าเป็นคนประเภทที่จะเสนอให้ความช่วยเหลือใครก่อนด้วยเหรอ?

แน่นอนว่าไม่ใช่!

ติงเฟิงเฉิง มองเขาอย่างเย็นชา "บนโลกนี้ไม่มีอาหารกลางวันฟรีๆ นายช่วยฉันแบบนี้ ต้องการให้ฉันตอบแทนนายยังไง?"

"คนตรงไปตรงมา จะพูดตรงไปตรงมา!" ติงหงเหย้าหัวเราะ "เฟิงเฉิง ฉันชอบคนนิสัยตรงไปตรงมาแบบนาย ในเมื่อนายพูดมาแบบนี้ ฉันก็จะไม่พานายอ้อมค้อมแล้ว สิ่งที่ฉันต้องการก็คือโครงการที่ดินรกร้างทางเหนือของเมือง!"

ลักษณะการพูดไม่ใช่เล่นๆ