บทที่ 800 ค้ำประกัน

ทันทีที่พวกเขากลับไป เจียงชื่อก็เข้ามา เขาปรบมือแล้วพูดว่า "ดีมาก เฟิงเฉิง คราวนี้คุณทำถูกแล้ว ไม่ปล่อยให้พวกเขาฉวยโอกาสเอาเปรียบคุณ"

ติงเฟิงเฉิงกล่าวว่า "เจียงชื่อคุณไม่ต้องกังวล ผมไม่ใช่ติงเฟิงเฉิงคนรักตัวกลัวตายคนนั้นอีกต่อไปแล้ว หลังจากผ่านเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ ผมมองทุกอย่างอย่างทะลุปรุโปร่ง อย่าว่าแต่ติดคุกเลย ต่อให้ต้องตาย ผมก็จะไม่มีทางปล่อยให้ไอ้เหี้ยสองคนนั้นมาเอาเปรียบ อีกอย่างถ้าหากผมเดาไม่ผิด ที่ซุนเค่เฉินกลับมาช่วยผม ก็เพราะความคิดชั่วๆ ของติงหงเหย้า ไม่งั้นคนขี้ขลาดอย่างซุนเค่เฉินจะกล้ามาหลอกผมได้ยังไง? เขาไม่ได้ฉลาดแบบนี้"

อันที่จริง สติปัญญาของซุนเค่เฉินนั้นถึงขั้นน่าเป็นห่วง

แต่ติงหงเหย้านั้นแข็งแกร่งมาก

ติงเมิ่งเหยนถอนหายใจ "พวกคุณพูดถูก แต่ตอนนี้พี่สองกำลังเผชิญหน้าอยู่ในสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วงมาก หากยังไม่คิดหาวิธีแก้ปัญหา พอถึงตอนนั้นกรมโยธาธิการและผังเมืองถามหารับผิดชอบ ธนาคารทวงหนี้สิน พี่สองก็คงจะเหลือทางเดียวคือต้องติดคุกแล้วล่ะ"

พูดจบประโยคนี้ ทั้งห้องก็เงียบลง

ไม่มีใครอยากติดคุก

แต่เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ปัจจุบัน ดูเหมือนยากที่จะจินตนาการ

ถงก้วนฉือกล่าวว่า "ประธานติง ทำไมคุณไม่ลองขอความช่วยเหลือจากบริษัทเทคโนโลยีจิ้นเมิ่ง ขอให้พวกเขาแบ่งเงินให้คุณสองร้อยล้านเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วน!"

ติงเฟิงเฉิงโบกมือซ้ำๆ "เรื่องแบบนี้พูดได้เหรอ? ถ้าไม่บอกก็ไม่เป็นไร แต่พอบอกไป อีกฝ่ายจะต้องมองผมเป็นคนปัญญาอ่อนแน่นอน พอถึงตอนนั้นเงินก็ยืมไม่ได้ แถมยังถูกคนทอดทิ้งอีก"

สถานการณ์ยากลำบาก

หลายวันต่อมาติงเฟิงเฉิงได้เที่ยวขอร้องผู้คนไปทั่วทุกที่ แต่เงินจัดซื้อสองร้อยล้านนั้นไม่ใช่จำนวนน้อยๆ จึงเป็นเรื่องยากที่จะได้มาในคราวเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ติงหงเหย้ายังคงแอบสร้างปัญหาให้ไม่หยุดหย่อน ติงเฟิงเฉิงไปขอร้องใคร ติงหงเหย้าก็จะไปพูดเรื่องที่ไม่ดีของติงเฟิงเฉิงให้เขาฟัง ทำให้ติงเฟิงเฉิงทำอะไรก็ไม่สำเร็จ

การทำบางอย่างลับหลังเป็นเรื่องน่าละอาย แต่ผลที่ได้ก็ดีมาก

ติงเฟิงเฉิงถูกผลักให้จนมุมโดยติงหงเหย้า

"เฮ้อ..."

เขานั่งอยู่ในสำนักงานพลางถอนหายใจออกมา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะถูกฟ้องโดยกรมโยธาธิการและผังเมืองภายในหนึ่งสัปดาห์

จะทำอย่างไรดี?

ระหว่างที่กำลังกลัดกลุ้มใจอยู่นั้น เลขาก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาแล้วพูดว่า "ประธานติง มีคนจากศาลมา ต้องการให้คุณไปพบ"

"ศาล?"

ติงเฟิงเฉิงตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วถามถงก้วนฉือที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับว่า "ไอ้ถง คนจากศาลมาหาผมทำไม?"

ถงก้วนฉือคาดเดาว่า "กรมโยธาธิการและผังเมืองอาจจะยื่นฟ้องแล้วก็ได้? พวกเขาเป็นข้าราชการทั้งหมด มันเป็นเรื่องง่ายดายที่จะจัดการกับคุณ"

ติงเฟิงเฉิงชาไปทั้งตัวทันที

คนจากกรมโยธาธิการและผังเมืองดำเนินการเร็วเกินไปหรือเปล่า? ยังไม่ถึงเวลาเลย ว่าแต่ว่า จะไม่แจ้งล่วงหน้าสักหน่อยเหรอ?

ช่วยไม่ได้ ติงเฟิงเฉิงจำเป็นต้องออกไปศาล

การไปครั้งนี้ เขาก็เตรียมใจไว้แล้วว่าจะไม่ได้กลับมา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ติงเฟิงเฉิงนั่งอยู่ในห้องรับรองของศาล อัยการคนหนึ่งเดินเข้ามานั่ง แล้วพูดอย่างสุภาพ "คุณคือคุณติงเฟิงเฉิงใช่ไหมครับ?"

"ผมเอง"

"สวัสดีคุณติง ครั้งนี้ผมมาที่นี่หลักๆ ก็เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการชดใช้ค่าเสียหายสำหรับการฉ้อโกงทางธุรกิจของซุนเค่เฉินจากบริษัทหรงกง"

"หา?"

ติงเฟิงเฉิงสะดุ้งตกใจ พลางถามว่า "ไม่ได้ฟ้องผมเหรอ?"