บทที่ 840 ติดกับ

ดวงตาของสื่อเจิ้งกางเป็นประกาย หัวใจของเขาแทบจะพุ่งออกมาจากลำคอของเขา เขารู้สึกดีใจมาก "ขอบใจนะ ขอบใจสำหรับการต้อนรับที่อบอุ่นของน้องชาย!"

เหวยซือก็ปิดประตูแล้วหันหลังเดินจากไป และเขาสั่งลูกน้องของเขาว่าให้ดูแลที่นี่ให้ดี ห้ามใครมาขัดขวางความสุขของเจ้านายสื่อโดยเด็ดขาด

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ล็อบบี้

หลังจากนั่งลงบนโซฟาเขาก็หยิบบุหรี่ออกมาแล้วจุดไฟ

"ไอ้เฒ่าหัวงู ติดกับเราจนได้"

"ได้ซัพพลายเออร์ใหญ่มาหนึ่งเจ้าแล้ว เหลืออีกสอง"

"เจียงชื่อ คุณทำใจรอได้เลย คอยดูนะว่าผมจะแย่งหินชั้นยอดที่คุณคัดแยกไว้ไปให้หมด"

"คุณอยากเล่นแผนจัดการตั้งแต่ต้นตอมากใช่ไหม? เหอะๆ เจอแผนจับเต่าในไหของผมไปก่อนละกัน! อยากหนีก็หนีไม่พ้นหรอก!"

เหวยซือยิ่งคิดก็ยิ่งมีความสุข เขาถึงกับหัวเราะออกมาโดยไม่รู้ตัว

หลังจากกวาดซื้อหินชั้นหนึ่งมาหมด และหลังจากผ่านการเจียระไนเสร็จ ราคามันจะพุ่งสูงขึ้น และกำไรก็จะบานแน่นอน

นอกจากนี้ หลังจากการแข่งขันในครั้งนี้ เขาอาจจะได้ตำแหน่งที่ใหญ่ที่สุดในเครื่องประดับเส้ายินเลยก็ได้!

เพอร์เฟค

......

สองวันต่อมา

เจียงชื่อก็มาพบกับสื่อเจิ้งกางตามนัด เขาได้นั่งอยู่บนเก้าอี้ในสำนักงานแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "เจ้านายสื่อ ผมต้องขออภัยจริงๆ นะครับ เงิน 2400 ล้านมันเป็นจำนวนมหาศาลมาก บริษัทผมจึงใช้เวลาในการระดับทุนนานไปหน่อย ตอนนี้เราพร้อมแล้วครับ เรามาเซ็นสัญญากันเถอะ"

ก่อนหน้านี้เจียงชื่อมา สื่อเจิ้งกางจะต้อนรับอย่างกระตือรือร้นมาก

แต่ในครั้งนี้มันกลับกัน สื่อเจิ้งกางดูเย็นชามาก เขาได้แต่อ่านหนังสือพิมพ์โดยไม่สนใจเจียงชื่อเลยแม้แต่น้อย

เจียงชื่อขมวดคิ้วแล้วพูดเสียงดังขึ้น "เจ้านายสื่อครับ เรามาเซ็นสัญญากันเถอะ?"

สื่อเจิ้งกางยกเปลือกตาขึ้นและเหลือบมองไปที่เจียงชื่อ จากนั้นพลิกหน้าหนังสือพิมพ์แล้วพูดอย่างเหลือทนว่า "คุณเจียง ขอโทษด้วยนะ สินค้าของคุณหมดแล้ว คุณกลับไปเถอะ"

"ว่าไงนะ?!"

เจียงชื่อลุกขึ้นยืนทันทีและพูดอย่างเหลือเชื่อว่า "นั่นเป็นสินค้าที่ผมคัดแยกเองกับมือโดยใช้เวลานานกว่าหนึ่งสัปดาห์นะ ทำไมถึงหมดได้? คุณรับปากว่าจะขายให้ผมแล้วไม่ใช่เหรอ?"

สื่อเจิ้งกางเกาหัวแล้วตอบว่า "ใช่เหรอ? ผมรับปากคุณเมื่อไหร่? ไหนสัญญา?"