บทที่ 841 ฟาดประตู

ตามที่เจียงชื่อคาดหวังไว้ ซัพพลายเออร์อีกสองเจ้าก็โทรเข้ามาและปฏิเสธความร่วมมือกับเจียงชื่อ

เหตุผลก็เหมือนกันหมด สินค้าของพวกเขาขายให้กับเหวยซือแล้ว

เจียงชื่อเสียใจมากในระหว่างคุยโทรศัพท์ แต่หลังวางสาย สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขแห่งชัยชนะ

หลังจากกลับมาที่บริษัท เขาเก็บรอยยิ้มไว้ ในขณะที่เดินเข้าประตูออฟฟิศ เขายังแสร้งทำเป็นเศร้าและยังฟาดประตูแรงๆ เพื่อแสดงความไม่สบอารมณ์ของเขา

แน่นอนว่าหยวนหยาเหว่ยก็เห็นฉากนี้แล้วเช่นกัน

หยวนหยาเหว่ยมีความสุขมากที่เห็นเจียงชื่อผิดหวังและไม่พอใจ จากนั้นเขาเปิดแชมเปญขวดหนึ่งเพื่อดื่มเฉลิมฉลองในชัยชนะของเขา

ส่วนสุนัขรับใช้ของเขาก็ถือแก้วไวน์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและพูดอย่างร่าเริงว่า "ครั้งนี้เจียงชื่อเละไม่เป็นท่าจริงๆ อุตส่าห์เสียเวลาคัดแยกสินค้าไปอาทิตย์กว่าๆ แต่สุดท้ายกลับถูกแย่งซื้อไป และมันไม่ได้ผลประโยชน์อะไรเลยด้วยซ้ำ สะใจจริงๆ ครับ"

หยวนหยาเหว่ยพยักหน้าตอบ "ก็นั่นน่ะสิ ไอ้หมอนี่มันอวดดีมานานแล้ว ในที่สุดก็ถึงตามันกินขมบ้าง คุณรู้ไหม เจียงชื่อกลับมาออฟฟิศถึงกับฟาดประตูเลยนะ นี่มันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนเลยล่ะ จะบอกให้"

ทั้งสองยิ่งพูดก็ยิ่งมีความสุขและชนแก้วไวน์เบาๆ

ฉังหยังถามอย่างสงสัยว่า "ผู้จัดการหยวนครับ เราช่วยเหวยซือเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาน่าจะมีค่าเหนื่อยให้เราบ้างนะครับ?"

หยวนหยาเหว่ยหัวเราะออกมาดังๆ "ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว เขารับปากผมแล้วว่าจะให้เงินปันผลกับผม 10% นั่นหมายความว่า ถ้าสินค้าชุดนี้เขาขายไปหนึ่งหมื่นล้าน พวกเราก็จะได้เงินหนึ่งพันล้าน แล้วคุณกับผมก็คนละ 500 ล้านไงล่ะ"

ฉังหยังมีความสุขกับสิ่งนี้มาก

ตั้งเงิน 500 ล้าน มีเงินมหาศาลขนาดนี้ แล้วยังจะเสือกทำงานทำไมล่ะ? เกษียณแล้วกินนอนอยู่บ้านก็พอ!

หยวนหยาเหว่ยก็มีความสุขมากเช่นกัน แต่เขายังรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง