บทที่ 842 เชือดไก่ให้ลิงดู

ไม่เพียงแต่ฝ่ายบริหารเท่านั้นที่ถูกเขาซื้อใจ แต่ยังรวมไปถึงพนักงานทั่วไปอีกจำนวนมาก

ฉีเจิ้นพูดอย่างไม่เข้าใจ "แค่เหล่าผู้บริหารผมยังพอเข้าใจได้นะ แต่เขาซื้อแม้กระทั่งเหล่าพนักงานเลย ทำเพื่ออะไรกันแน่?"

เจียงชื่อยิ้มตอบ "นี่ก็คือจุดแข็งของหยวนหยาเหว่ยไงครับ การซื้อใจพนักงานธรรมดามันไม่ต้องจ่ายแพง อย่างน้อยก็ถูกกว่าเหล่าผู้บริหารเยอะเลยครับ อีกอย่างบทบาทของพวกเขายังหลากหลายอีกด้วย"

"พนักงานธรรมดาเหล่านี้ทำงานและใช้ชีวิตเหมือนคนชนชั้นทั่วไปตลอดทั้งปี ซึ่งพวกเขาเข้าใจถึงกระแสและทิศทางของบริษัทเป็นอย่างดี ดังนั้น หากมีปัญหาเพียงเล็กน้อย ข่าวก็จะถูกส่งไปถึงหูของหยวนหยาเหว่ยอย่างรวดเร็ว"

"อีกอย่าง พวกเขาเก่งในเรื่องเสี้ยมเขาควายให้ชนกันมาก หรือการเป่าหูหยวนหยาเหว่ย โจมตีฝ่ายตรงข้าม คนพวกนี้พูดจาก้าวร้าว สามารถทำได้ทุกอย่างเมื่อต้องทำ"

เป็นจริงอย่างที่พูด

เพราะระดับฝ่ายบริหารควรพูดอย่างมีความรับผิดชอบ ไม่ควรพูดอะไรตามใจ แต่สำหรับพนักงานทั่วไปแล้ว พวกเขาสามารถพูดอย่างตามใจชอบได้

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ คนพวกนี้ต่างก็แบ่งพรรคแบ่งพวกกัน ซึ่งก็ทำให้ความสัมพันธ์ในบริษัทแตกแยกไม่เหลือชิ้นดีแล้ว

"หือ?" ฉีเจิ้นมองไปที่เจียงชื่อแล้วพูดอย่างกะทันหัน "น้องเจียง คุณต่อกรกับหยวนหยาเหว่ยมาตลอดแบบนี้ ตามเหตุผลแล้ว คุณน่าจะถูกเหล่าสุนัขรับใช้ของมันเล่นงานไปนานแล้วนะ แต่ทำไมไม่มีใครเคยว่าอะไรคุณเลยล่ะ?"

เจียงชื่อหัวเราะเบาๆ "ก็เพราะว่าพวกเขาไม่กล้าไงครับ"

"ทำไมล่ะ?"

"ขึ้นอยู่กับประโยคเดียว เชือดไก่ให้ลิงดูครับ"

เจียงชื่อจิบไวน์แล้วอธิบายว่า "ในอดีต เคยมีพนักงานจงใจสร้างข่าวลือเกี่ยวกับผม กล่าวหาผม แต่ผมไม่ได้อะไรมากครับ ก่อนอื่นผมชี้แจงต่อหน้าทุกคนก่อน จากนั้นส่งเขาเข้าคุกด้วยมือของผมเอง เขาถูกตัดสินจำคุก 8 ปี และยังต้องชดใช้ค่าเสียขวัญให้ผมอีก 1.6 ล้าน"

"ต่อมาครอบครัวเขายังไม่ยอม ผมก็เลยไม่เกรงใจพวกเขาอีก ผมส่งพวกเขาเข้าคุกทีละคน โทษตัดสินที่เบาที่สุดก็คือจำคุกครึ่งปี"

หรือบอกได้อีกนัยหนึ่งว่า ทั้งครอบครัวของพนักงานคนนั้นโดนเล่นงานหมด!

ฉีเจิ้นสูดหายใจเข้าลึกๆ "น้องเจียง ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณจะโหดขนาดนี้"