บทที่ 851 จ่ายเงินกำจัดภัย

ทุกคนปล่อยให้เวลาสิ้นเปลืองเช่นนี้ต่อไป เจียงชื่อก็ไม่เอ่ยปริปาก กระทั่งควักโทรศัพท์ออกมาเล่นเกม

เขาไม่กลัวคนที่อยู่ข้างหน้าเหล่านี้จะออกไป

ใครออกไปก่อนก็ฟ้องคนนั้น ไม่มีใครกล้าที่จะไป

ทั้งสองฝ่ายเงียบงันเป็นเวลาจะสิบนาทีแล้ว ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหวแล้ว ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทท่านหนึ่งลุกยืนขึ้นมา พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงกลัว: "ผู้จัดการเจียง ผมผิดไปแล้ว ผมจะทำตามที่คุณว่า จ่ายเงินชดเชยแล้วไสหัวไป"

ในที่สุดก็มีคนขยับเนื้อตัวแล้ว

เจียงชื่อพยักหน้า "ได้ หนึ่งล้าน ไปห้องบัญชีละกันนะ จะมีคนคิดบัญชีกับนาย"

ผู้บริหารท่านนั้นกัดฟันกรอด

หนึ่งล้าน สำหรับผู้บริหารระดับกลางของกิจการนั้น ถือว่าเยอะมากๆ ทว่าตั้งหลายปีมานี้ เขาโกงไปเยอะกว่านี้ ตอนนี้ก็แค่ต้องเอาออกมาส่วนหนึ่งจากเงินที่เขาโกงมาเท่านั้น

เพื่อไม่เข้าคุก จึงต้องอดทนไว้!

ผู้บริหารท่านนั้นออกไปจากห้องประชุมโดยเร็ว แล้วไปรายงานที่ห้องบัญชี

จ่ายเงิน ลาออก และไสหัวไป เจียงชื่อได้จัดเตรียมฝ่ายการเงินบัญชีมารับผิดชอบโดยเฉพาะเพื่อวันนี้ตั้งนานแล้ว ทุกอย่างดำเนินไปได้อย่างราบรื่น และรวดเร็วอย่างยิ่ง

เมื่อมีผู้ทำก่อน คนอื่นๆ เองต่างก็ทยอยลุกขึ้นมาตาม

เมื่อมีภัยพิบัติใหญ่มาประชิด ต่างคนก็ต่างกระจัดกระจายกันไป

เดิมทีพวกเขาก็มาอยู่ร่วมกันเพราะผลประโยชน์อยู่แล้ว ตอนนี้ไม่มีผลประโยชน์แล้วจะอยู่ต่อทำไม? และไม่มีใครถวายชีวิตให้หยวนหยาเหว่ยอีกต่อไปแล้ว ทุกคนคิดก็มีแต่จ่ายเงินเพื่อความสงบสุข

นับประสาอะไรกับเงินที่เจียงชื่อให้พวกเขาควักออกมา มันไม่ได้เกินไปเลย สามารถรับได้

ผู้ที่โกงไปเยอะ ก็ควักออกมาเยอะหน่อย ผู้ที่โกงไปน้อย ก็เอาออกมาน้อยหน่อย ถึงอย่างไรจำนวนที่เจียงชื่อบอก ทุกคนก็รับได้ทั้งนั้น และนี่ก็สามารถมองออกได้ว่า ข้อมูลที่เจียงชื่อมีอยู่นั้นแม่นยำอย่างยิ่ง มิเช่นนั้นก็คงไม่มีทางที่จะปฏิบัติกับพวกเขาทุกคนไม่เหมือนกันได้

แต่ละคนต่างก็ยอมแพ้แล้ว

และสุดท้ายก็เหลืออยู่สองคนนั่นคือ หยวนหยาเหว่ย และฉังหยัง

หลายปีมานี้ฉังหยังโกงไปไม่น้อย ทว่าหากต้องการให้เขาควักเงินห้าล้านออกมา ก็ถือว่าเกินควรอยู่ดี นี่เท่ากับว่าให้เขาควักเงินทั้งหมดของเขาออกมาอย่างไรอย่างนั้น