บทที่ 852 ผู้จัดการทั่วไปคนใหม่

ภายในเวลาอันสั้นไม่กี่ชั่วโมง เครื่องประดับดาวฤกษ์ก็ระบายผู้บริหารระดับสูงไปเกือบหมด อีกทั้งยังไม่ต้องชดใช้แม้แต่แดงเดียว แถมยังได้รับเงินจำนวนมากจากคนเหล่านี้อีกด้วย

นี่แทบจะเป็นปาฏิหาริย์ในวงการธุรกิจเลย

ภายในห้องทำงานของประธานกรรมการ

เจียงชื่อและฉีเจิ้นนั่งอยู่ตรงข้ามกัน แต่ละคนถือกาแฟอยู่ในมือ

ฉีเจิ้นแค่นหัวเราะพร้อมเอ่ยว่า: "น้องเจียง ฉันนี่นับถือนายจนแทบจะก้มกราบทั้งตัวอยู่แล้ว นายนี่เจ๋งโคตรเลย อันที่จริงฉันกะว่าจะใช้เงินหลายสิบล้านไล่พวกมันไปแล้ว ปรากฏว่านายไม่ใช่แค่ไม่ให้ฉันควักเงิน แถมยังช่วยฉันได้เงินกลับมาอีกหลายสิบล้านแน่ะ เจ๋งโคตรเลย สุดยอดจริงๆ !"

เจียงชื่ออมยิ้ม เอ่ยว่า: "หลายปีมานี้พวกเขาโกงเงินบริษัทไปตั้งมากมาย ควักออกมาเล็กน้อยก็สมควรแล้ว"

ฉีเจิ้นเอ่ยถามด้วยความสงสัย: "อันที่จริงฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ว่าทำไมนายถึงไม่เลือกที่จะส่งพวกมันทั้งหลายเข้าคุกไปซะ? คนพวกนี้ ฉันเห็นหน้าพวกมันแล้วก็โมโห แทบอยากจะจับพวกมันทั้งหมดเลย"

สำหรับคำถามนี้ เจียงชื่อส่ายหน้า

"เรื่องนี้จะคิดง่ายดายแบบนี้ไม่ได้หรอก"

"ใช่ ผมส่งพวกมันเข้าคุกได้ทั้งหมด แต่มันส่งผลดีต่อพวกเราหรือเปล่า?"

"ส่งพวกมันเข้าไปแล้ว ก็เท่ากับเปิดเผยว่าเครื่องประดับดาวฤกษ์ของเราถูกโกงมาตลอดตั้งหลายปีมานี้ ขาดทุน มันไม่มีต่อชื่อเสียงของบริษัทเป็นอย่างมาก"

"อย่างที่สอง ฟ้องร้องก็ต้องเสียเวลาและใช้เงิน บริษัทไล่คนออกตั้งมากมายครั้งเดียวแบบนี้ ต้องฟ้องร้องกี่ครั้งและต้องจ่ายเงินเท่าไร?"

"ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้บริษัทอยู่ในช่วงผันผวน สามารถลดเรื่องได้ก็ทำไป รีบกลับมาเป็นปกติโดยเร็วถึงจะสำคัญที่สุด ไม่จำเป็นต้องไปเสียเวลาอยู่กับคนพวกนี้ต่อไปเลย"

"ดังนั้น เลือกที่จะคุยเป็นการส่วนตัวมันเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว"

"ด้านหนึ่งก็รับประกันชื่อเสียงของบริษัท อีกด้านหนึ่งก็คือเงินที่พวกเขาชดใช้ไปก็สามารถทำให้บริษัทฟื้นตัวกลับมาได้บ้าง แบบนี้ก็ดี"

ฉีเจิ้นพยักหน้า อันที่จริง วิธีแบบนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อย

เขาเอ่ยถามว่า: "ตอนนี้คนเหล่านี้ก็ถูกไล่ออกไปหมดแล้ว ฉันต้องรีบโยกย้ายคนจำนวนมากจากที่อื่นมาเสริมแรงโดยเร็ว"

เขาถอนหายใจ ขมวดคิ้วแน่น

เจียงชื่อถามด้วยความสงสัย: "ทำไมเหรอ ยังมีอะไรสงสัยอีกไหม?"