บทที่ 862 ราชามาตรฐานสูง

ทั้งสองคนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ในห้องทำงาน คิดหาวิธีอะไรไม่ออกเลยแม้แต่น้อย พวกเขาถูกเจียงชื่อบีบบังคับจนหมดหนทาง

สื่อเจิ้งกางเข้าใจความหมายของคำพูดของเจียงชื่อนั้นแล้ว: คุณจะต้องเสียใจภายหลัง

นี่ไม่ใช่คำพูดที่มาจากความโมโห และไม่ใช่คำพูดที่พูดเล่นๆ เจียงชื่อพูดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น มันทำให้สื่อเจิ้งกางรู้สึกเสียใจภายหลังจริงๆ

เรื่องราวดำเนินมาถึงปัจจุบันนี้ อาจจะเหลือเพียงวิธีที่ไม่เข้าท่าวิธีนั้นแล้ว นั่นคือ ขอโทษ

แม้จะบอกว่า พูดขอโทษแล้วได้ผลจะต้องการตำรวจไปทำไม?

ทว่าเรื่องราวมันถึงขั้นนี้แล้ว ดูเหมือนว่านอกจากขอโทษแล้วก็คงจะไม่มีวิธีอื่นที่จะสามารถคิดได้อีกแล้ว

สื่อเจิ้งกางถอนหายใจ "หยางเฉิน เตรียมของขวัญมาให้ฉันอย่าง ฉันจะไปเครื่องประดับดาวฤกษ์ หาเจียงชื่อ"

หยางเฉินเข้าใจโดยปริยายว่าเขาคิดจะทำอะไร

"รับทราบเจ้านาย ผมจะไปเตรียมตอนนี้แหละ"

......

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ณ หน้าประตูตึกใหญ่บริษัทเครื่องประดับดาวฤกษ์ สื่อเจิ้งกางยืนอยู่ตรงนั้น

เขามายังหน้าประตูห้องทำงานของเจียงชื่อ ภายใต้การนำทางของเคาน์เตอร์ต้อนรับ

ก๊อกก๊อกก๊อก สื่อเจิ้งกางเคาะประตูห้องทำงานสามครั้งอย่างมีมารยาท

"เชิญ"

เสียงแอ๊ดดังขึ้น ประตูเปิดออก

สื่อเจิ้งกางถือกล่องของขวัญสวยงามประณีตเดินเข้ามา ยิ้มตาหยีเดินเข้าไปหาเจียงชื่อ "แหม ผู้จัดการเจียง ไม่เจอกันตั้งนาน คุณหล่อวันหล่อคืนเลยนะเนี่ย"

เจียงชื่อเงยหน้ามองเขา จากนั้นก็ก้มหน้าพูดว่า: "นี่มันเจ้านายสื่อนี่? ทำไม มาหาผมมีธุระอะไรเหรอ?"

สื่อเจิ้งกางยิ้มพร้อมนำกล่องของขวัญวางบนโต๊ะทำงานของเจียงชื่อ