บทที่ 887 บุญคุณอันยิ่งใหญ่

ใบหน้าของติงหงเหย้าซีดเผือด นี่มันเท่ากับการเปิดเผยข้อบกพร่องของเขาในที่สาธารณะ ทำให้เขาอับอายไปไหนไม่เป็น

หลายปีที่ผ่านมา เขาเคยล้มเหลวมาไม่มากก็น้อย แต่ไม่เคยถูก 'ตีแสกหน้า' ในที่สาธารณะขนาดนี้มาก่อน มันยากสำหรับเขาที่จะยอมรับ

ที่ร่วงลงบนพื้นไม่ใช่กุญแจ แต่เป็นเศษหน้าของเขา!

"พี่ชาย?"

เมื่อรู้สึกบรรยากาศไม่ดีแล้ว ติงจื่อยวี่จึงรีบหยิบกุญแจขึ้นมาและดึงแขนเสื้อของติงหงเหย้า

มันไม่ใช่เวลาที่จะมาระเบิดอารมณ์ต่อหน้าผู้คนมากมายแบบนี้

แต่มันก็ยากที่จะข่มอารมณ์

ติงหงเหย้าจ้องไปที่ทังจินหลง เขาสาบานว่าจะฉีกชายตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆ ตราบเท่าที่มีโอกาส!

ทังจินหลงก็จ้องเขม็งใส่เขาเช่นกัน

เขาทำงานในอาชีพนี้มานานกว่าสิบปี ได้เห็นคนโหดเหี้ยมมาแล้วทุกประเภท? ทังจินหลงไม่เคยเป็นคนขี้ขลาดมาก่อน

ในที่นี่มีแต่ความเงียบสงัด

ทุกคนที่อยู่ที่นั่นล้วนเป็นพวกคนเล่ห์เหลี่ยมเยอะ มาถึงขั้นนี้แล้ว ใครบ้างที่ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น?

ติงหงเหย้าใช้วิลล่ามาติดสินบนทังจินหลง แต่กลับกลายเป็นว่าทังจินหลงไม่ยอมรับบ้านของคุณ แถมยังทำให้อับอายขายหน้า เปิดโปงคุณในที่สาธารณะ

ในเวลานี้ ติงหงเหย้ารู้สึกอับอายเหลือเกิน

หลายคนต่างพากันนั่งไขว่ห้าง ยินดียินร้ายไปกับความโชคร้ายของผู้อื่น ถึงอย่างไรมันไม่ใช่เรื่องของพวกเขา

หลังจากสบตากันเป็นเวลานาน ติงหงเหย้าก็พ่นลมหายใจแรงและนั่งลง

ไม่ระเบิดอารมณ์

เขายังมีสติอยู่

ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป จะรีบวิ่งขึ้นเวทีลงไม้ลงมือกับทังจินหลงแล้ว แต่ติงหงเหย้าก็ยังยับยั้งความบุ่มบ่ามได้ ต้องบอกว่าเขามีอะไรที่พิเศษกว่าคนทั่วไป

ทังจินหลงยิ้มเยาะและหันไปหาติงเฟิงเฉิง "คุณติง นี่คือใบรับรองการตรวจสอบ โปรดเก็บไว้เป็นอย่างดี เพื่อไม่ให้พวกละเมิดกฎหมายนำไปใช้"

นี่คือตัวอย่างของการตีวัวกระทบคราด

พวกละเมิดกฎหมาย ก็กำลังด่าติงหงเหย้าอยู่น่ะสิ?

อันที่จริงทุกคนในที่นี้คิดว่าติงหงเหย้าไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อแล้ว เขาแพ้จนหมดรูป ถ้ายังอยู่ต่อ ก็มีแต่จะถูกคนอื่นเอามาล้อเป็นตัวตลกเท่านั้น

บนเวที ติงเฟิงเฉิงวางใบรับรองลงและกล่าวด้วยความเคารพว่า "คุณทัง คุณเป็นผู้ตรวจรับที่ยุติธรรมจริงๆ ขอบคุณสำหรับการทำงานของคุณในวันนี้ ขอบคุณครับ!"

นี่เป็นความรู้สึกขอบคุณจากใจ

ถ้าทังจินหลงไม่ต่อต้านต่อสิ่งล่อใจ ผลลัพธ์ในวันนี้ก็คงจะพูดลำบาก

ถ้าหากไม่ผ่านการตรวจสอบจริงๆ ติงเฟิงเฉิงก็นึกไม่ออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา สูญเงินยังเป็นเรื่องเล็ก เขากลัวว่าชื่อเสียงของเขาจะเสียหายและไม่สามารถดึงดูดการลงทุนได้อย่างราบรื่นในอนาคต

ทังจินหลง 'ช่วยชีวิต' เขาไว้จริงๆ

"คุณทัง ขอบคุณสำหรับการทำงานอย่างหนัก เชิญนั่งครับ"