บทที่ 888 ขอบคุณอย่างจริงใจและอบอุ่น

"มาลองคิดดู ตอนนั้นคุณไม่รังเกียจที่พ่อของผมดูถูก แต่กลับช่วยเขาโดยไม่คำนึงถึงความคับข้องใจครั้งก่อน คุณเป็นคนดีจริงๆ"

"ดังนั้นเมื่อผมรู้ว่าติงหงเหย้าจะทำร้ายติงเฟิงเฉิงกับคุณ ผมจึงตัดสินใจสั่งสอนบทเรียนอย่างหนักให้กับเขา ด้านหนึ่งมันจะแสดงคุณภาพที่สูงของผู้ตรวจรับของเรา อีกด้านหนึ่ง มันจะเป็นการตอบแทนบุญคุณของคุณเจียงด้วย"

"คุณช่วยพ่อของผม ก็เหมือนช่วยผม บุญคุณนี้ชาตินี้ผมก็ชดใช้ไม่หมด!"

เจียงชื่อซาบซึ้งใจมาก

ทังจินหลงไม่เพียงแต่เป็นคนมีคุณธรรมสูงส่งเท่านั้น แต่ยังเป็นลูกกตัญญูด้วย

บุคคลดีเด่นเช่นนี้ กลับไปอาจจะแหกกฎเลื่อนตำแหน่งให้สักหน่อย

ทั้งสองยิ้มให้กันและดื่มต่อ

หลังจากดื่มไวน์ไปสองสามแก้ว ทังจินหลงก็เตือนเขาด้วยเสียงอันเบา "คุณเจียง คอยสังเกตติงหงเหย้าให้มากกว่านี้ ผมเดาว่าเขายังไม่ยอมแพ้ วันนี้เขาก็พุ่งเป้ามาที่คุณด้วย"

"ยังคิดจะหาเรื่องผมอีกเหรอ?"

"ใช่แล้ว ตอนที่เขาติดสินบนผมเมื่อคืนนี้ ผมบังเอิญได้ยินจากข้างนอกว่าพวกเขากำลังปรึกษากันเรื่องทำให้คุณกลายเป็นศัตรูกับติงเฟิงเฉิง ผมไม่รู้รายละเอียด แต่แน่ใจว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่"

เจียงชื่อพยักหน้า "ขอบคุณที่เตือนฉันนะ"

บนเวที

หลังจากติงเฟิงเฉิงพูดอยู่นาน ในที่สุดก็พูดจบแล้ว

สุดท้ายเขาก็กล่าวขอบคุณ "สุดท้ายนี้ ผมอยากจะขอบคุณใครสักคน ถ้าไม่ใช่เพราะคนคนนี้ ก็คงไม่มีติงเฟิงเฉิงอย่างในวันนี้ สำหรับผมแล้ว เขาเป็นพ่อแม่ที่ให้ชีวิตใหม่กับผม!"

จะเห็นได้ว่าคนคนนี้ต้องมีตำแหน่งที่สำคัญมากในใจของติงเฟิงเฉิงแน่นอน

ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางที่นั่ง เจียงชื่อก็ขนลุกไปทั้งตัวอย่างไม่รู้ตัว

เขามีความรู้สึกว่าคนคนนี้ก็คือ......

ติงเมิ่งเหยนกระแอมไอและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ที่รัก ฉันเคยพูดว่าอะไรนะ? ฉันคิดว่าพี่สองคงกำลังคิดว่าจะแสดงความกตัญญูต่อคุณยังไงดีใช่ไหม?"

เป็นการดีที่จะขอบคุณเขา แต่เจียงชื่อไม่ชอบให้ทำแบบนี้เท่าไรนัก

เขาคุ้นเคยกับการทำตัวเงียบๆ

จะขอบคุณเขาก็ได้ แค่ดื่มไวน์สองแก้วกันส่วนตัวก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำให้มันเอิกเกริกแบบนี้

ตอนนี้เจียงชื่อขนลุกไปทั่วทั้งตัว นั่งไม่ค่อยเป็นสุข

ติงเฟิงเฉิงไม่สนใจเรื่องนั้น เขาประกาศว่า "คนที่มีบุญคุณกับผมอย่างมากก็คือเจียงชื่อ น้องเขยของผมเอง!!!"

จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่เจียงชื่อ

ทันใดนั้น ทุกคนก็ทอดสายตามองไปที่เจียงชื่อ

ส่วนเจียงชื่อนั้น......

เขาก้มหน้าลงด้วยความ 'กระดากอาย' เหมือนสาวใหญ่ ให้ตายสิ

ติงเมิ่งเหยนดีใจมาก ดึงเสื้อผ้าของเจียงชื่อไม่หยุดพลางพูดว่า "ที่รัก ทำไมคุณขี้อายจัง? เงยหน้าขึ้นให้ทุกคนเห็นสิ หลายคนกำลังมองมาที่คุณนะ!"