บทที่ 893 รักหลอมละลาย

ทั้งสองออกจากโรงพยาบาลและนั่งรถเก๋งสีเทา

ตันหลงชิงถามว่า "ผู้จัดการทั่วไป ตอนนี้เราจะไปไหนกัน?"

เหวยซือกระซิบบอก "โกดัง"

โกดัง?

แม้ว่าบริษัทจะถูกธนาคารเอาไปค้ำประกัน แต่สินค้าที่ซื้อด้วยเงินจำนวนมากตั้งแต่แรกก็ยังถูกเก็บไว้

ตอนแรกเขาได้ทำการไลฟ์สดแล้ว ยังมีสินค้าเหลืออยู่ในโกดังอีกจำนวนมากที่ยังเจียระไนไม่เสร็จ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทั้งหมดเป็นขยะ

ไม่มีใครอยากเห็นขยะพวกนี้ รวมทั้งธนาคารด้วย และผู้ซื้อจากแต่ละแห่งก็ไม่ได้โง่เขลา ไม่รับทั้งหมด ก็เลยไปกองรวมกันที่โกดังชั่วคราว

ตันหลงชิงไม่เข้าใจจึงถามว่า "ผู้จัดการทั่วไป สินค้าพวกนั้นเป็นขยะไม่ใช่เหรอ? คุณลืมไปแล้วหรือว่าเราตายเพราะสินค้าชุดนั้นยังไง จะกลับไปหาความซวยทำไม?"

เหวยซือพ่นลมหายใจแรง "เจียงชื่อ ไอ้สารเลวนั่น ใช้กองขยะมาหลอกฉัน เขาสามารถใช้สินค้าขยะพวกนี้มาใส่ร้ายฉันได้ แล้วทำไมฉันจะวางแผนเขาไม่ได้บ้าง?"

วางแผนเขา?

วางแผนอย่างไร?

ด้วยความสามารถของเจียงชื่อ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะซื้อสินค้าคืนกลับไป แล้วจะทำลายเจียงชื่อได้อย่างไร?

ตันหลงชิงไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

เหวยซือพูดออกไปตามตรง "อย่าถามมากอีกเลย ไปโกดัง"

"ครับ"

ตันหลงชิงเหยียบคันเร่งตรงดิ่งไปที่โกดัง

ในอีกด้านหนึ่ง

ภายในวิลล่าเก่าทรุดโทรม เจียงชื่อและติงเมิ่งเหยนกำลังนั่งอยู่บนโซฟาภายในบ้าน ศึกษากิจกรรมไลฟ์สดการเจียระไนไปทั่วโลกในอีกสามวันถัดไป