บทที่ 903 สงสัยในการแสดงออกของคุณ

ห้องสมุดมหาวิทยาลัยการแพทย์

เจียงชื่อเดินเข้ามา เดินผ่านที่นั่งหลายแถว และสุดท้ายก็นั่งลงตรงข้ามกับนักศึกษาชายสวมแว่น

นักศึกษาชายคนนั้นพูดโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง "ขอโทษนะครับเพื่อนนักศึกษา ที่นั่งตรงนี้มีคนนั่งแล้ว กรุณาย้ายที่นั่งด้วยครับ"

เจียงชื่อพูดอย่างเฉยเมย "เจิ้งป๋อหยาง ผมแค่อยากจะคุยกับคุณสักสองสามคำ ไม่นั่งนานเกินไป"

คนใส่แว่นที่อยู่ฝั่งตรงข้ามคือ เจิ้งป๋อหยางที่เป็น 'เป้าหมาย'

เขาเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย หลังจากเห็นเจียงชื่อแล้ว เขาก็ตกตะลึงครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มเยาะ

"ผมยังคิดว่าใคร ที่แท้ก็คุณเจียงชื่อ ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อของเครื่องประดับดาวฤกษ์นี่เอง"

"คุณรู้จักผมเหรอ?"

"แน่นอน ครั้งล่าสุดที่คุณมาที่มหาวิทยาลัยของเราก็ทำเสียงดังขนาดนั้น จะมีใครที่ไม่รู้จักคุณได้ยังไง?"

ครั้งล่าสุด เจียงชื่อได้เปิดโปงสือควนในที่สาธารณะ สุดท้ายก็ถูกอธิการบดีและคนทั้งมหาวิทยาลัยไล่ออกไป

การเคลื่อนไหวนั้นเสียงดังมากจริงๆ

เจียงชื่อกล่าวว่า "คราวก่อนก็ได้พิสูจน์แล้วว่า ผมเป็นฝ่ายถูก"

เจิ้งป๋อหยางพยักหน้า "แน่นอน นักศึกษาหลายคนป่วยหลังจากนั้น มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับยา อดีตอธิการบดีทังชี้แจ้งเหตุผลให้ทุกคนฟัง แต่ว่า..."

เขาจ้องไปที่เจียงชื่อ "ผมไม่เชื่อ"

ไม่เชื่อ?

เจียงชื่อถามว่า "คุณไม่เชื่ออะไร?"

"ผมไม่เชื่อในคุณธรรมของคุณ" เจิ้งป๋อหยางกล่าว "หลังจากนั้นผมก็รู้ว่า ความจริงไม่ใช่ความผิดของสือควนเลย เขาต้องการมอบยาให้พวกเราจริงๆ ซึ่งดีต่อพวกเรา และใบสั่งยาที่คุณสือควนให้มาก็ไม่มีปัญหาอะไร ทั้งหมดเป็นความผิดของบริษัทยา"

"ความจริงได้ถูกพิสูจน์ว่าเป็นเช่นนี้ ทางตำรวจได้จับกุมผู้ดูแลบริษัทยาและตัดสินลงโทษเขา แต่คุณสือควนนั้นปลอดภัยดี"

"นั่นก็หมายความว่า คุณสือควนไม่มีปัญหา"

เจียงชื่อส่ายหน้าและยิ้มอย่างขมขื่น

ทางตำรวจยังไม่ได้ลงโทษสือควน ไม่ใช่เพราะสือควนไม่มีความผิด แต่ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะลงโทษเขา

ชายหนุ่มคนนี้มีความคิดที่เรียบง่ายเกินไป

"ในขณะเดียวกัน......" เจิ้งป๋อหยางก็ชี้ไปที่เจียงชื่อแล้วพูดว่า "ผมรู้สึกละอายใจกับสิ่งที่คุณทำลงไป"

"ฮะ?"

"คุณคิดว่าคุณสามารถเอาชนะคุณสือควนด้วยกลอุบายนิดหน่อยงั้นหรือ? ฮ่าฮ่า คุณไร้เดียงสาเกินไป! ความชั่วร้ายไม่สามารถเอาชนะความยุติธรรมในโลกนี้ได้ เจียงชื่อ คุณเป็นพ่อค้าที่ชั่วร้าย ผมแนะนำให้คุณมีความเป็นคน ไม่มีเจตนาร้ายต่อคุณสือควนอีกแล้ว"

เจียงชื่อพูดไม่ออก

วัยรุ่นสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมด?

เขามาเตือนพวกเขาไม่ให้ถูกหลอกด้วยความหวังดี ความจริงก็ได้พิสูจน์แล้วว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง แต่เจิ้งป๋อหยางก็ยังไม่เชื่อเขา