บทที่ 904 เสี่ยงอันตราย

ทุกคนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไป ไม่มีใครสามารถพูดได้ชัดเจน กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในใจคนส่วนใหญ่ พวกเขาค่อนข้างเลือกที่จะเชื่อสือควนมากกว่าเจียงชื่อ

เมื่อเห็นว่าเจิ้งป๋อหยางดื้อรั้นมาก เจียงชื่อก็ส่ายหน้า ก่อนจะยืนขึ้นและกล่าวว่า "ผมได้พูดในสิ่งที่ต้องการพูดหมดแล้ว เจิ้งป๋อหยาง คุณระวังตัวให้ดี"

พูดจบเจียงชื่อก็หันหลังเดินจากไป

เมื่อมองตามด้านหลัง เจิ้งป๋อหยางก็รู้สึกกังวลและโกรธ

"เอ่อ นั่นอะไรน่ะ!"

ในความคิดของเจิ้งป๋อหยาง สือควนเป็นชายชราผู้ใจดี และเป็นผู้ที่ช่วยชีวิตมารดาให้พ้นขีดอันตราย แล้วเขาจะยอมให้เจียงชื่อดูถูกและใส่ร้ายตามใจชอบได้อย่างไร?

เจิ้งป๋อหยางก็สงบจิตใจให้อ่านหนังสือต่อไม่ไหวแล้ว เขาถอนหายใจและออกจากห้องสมุด

เขาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วตรงดิ่งกลับบ้าน

"ป๋อหยางกลับมาแล้วเหรอ?" แม่บ้านในบ้านเข้ามาช่วยเจิ้งป๋อหยางวางหนังสือลง

เจิ้งป๋อหยางเดินตรงเข้าไปในห้องชั้นใน นั่งลงที่ขอบเตียง มองดูแม่ที่นอนอยู่บนเตียง ในใจรู้สึกกังวล

พ่อของเขาเสียชีวิตไปนานแล้ว แม่ของเขาเป็นคนที่เลี้ยงดูเขามาโดยตลอดจนเติบใหญ่

แม่ของเขามีโรคประจำตัว ตอนอายุไม่มากเธอก็ยังสบายดี ไม่มีผลกระทบมากนัก แต่พอแก่ตัวลงและอาการป่วยก็รุนแรงมากขึ้น

ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา เธอไม่สามารถลุกจากเตียงได้ด้วยซ้ำ

ถ้าสถานการณ์ยังย่ำแย่แบบนี้ต่อไป ไม่ถึงหนึ่งเดือนคงต้องเตรียมจัดงานศพแน่นอน

เจิ้งป๋อหยางเป็นนักศึกษาแพทย์ เขารู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ เป็นไปได้มากที่แม่ของเขาอาจจะอยู่ไม่พ้นเดือนนี้

ดังนั้นเขาจึงกังวลมาก

"ป๋อหยาง"

"แม่"

เจิ้งป๋อหยางจับมือมารดาและถามว่า "แม่ แม่อยากกินอะไรไหม? ผมจะซื้อให้"

"แม่ไม่อยากกินอะไรเลย ป๋อหยาง แม่แค่อยากจะบอกว่าแม่เหลือเวลาไม่มากแล้ว หลังจากที่แม่จากไป ลูกต้องดูแลตัวเองให้ดี"

"แม่ ไม่มีทาง แม่อย่าพูดอะไรที่หมดกำลังใจแบบนั้น ผมติดต่อคุณหมอสือควนแล้ว เขาบอกว่ามีวิธีรักษาโรคของแม่ กำลังทำใบสั่งยา ไม่นานผลก็ออกมาแล้ว"

"เฮ้อ ป๋อหยาง สถานการณ์ของตัวเอง แม่จะไม่รู้ได้ยังไง? ลูกอย่าไปรบกวนคนอื่นเลย"

"ไม่ครับ ไม่รบกวน"

ยิ่งพูดก็ยิ่งเศร้า เจิ้งป๋อหยางน้ำตาไหลอาบแก้ม

ในเวลานี้โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น

เจิ้งป๋อหยางเช็ดน้ำตาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขาดีใจมากที่เห็นว่ามาจากสือควน!

"ฮัลโหล คุณหมอสือ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?"

"ป๋อหยาง ใบสั่งยาสำหรับแม่ของคุณออกมาแล้ว คุณว่างไหม? มาหาผมหน่อยสิ"