บทที่ 920 ดูถูกไอคิว

ถึงแม้จะเป็นแค่ครั้งเดียว ด้วยวิสัยทัศน์ของเจียงชื่อ บริษัทของพวกเขาจะทำเงินได้มากมาย และด้วยเงินก้อนนี้ บริษัทจึงมีเงินทุนที่จะดำรงอยู่ต่อได้

หรือบอกได้ว่าเจียงชื่อยินยอมที่จะช่วยบริษัทของพวกเขาในครั้งนี้

"ขอบคุณ ขอบคุณมากครับผู้จัดการเจียง"

"ถ้าอย่างนั้นผมจะไปร่างสัญญาใหม่ตอนนี้เลยนะครับ"

"จริงด้วย สำหรับผลประโยชน์ของคุณ ผมจะดำเนินตามสัญญาเก่าไม่เปลี่ยนนะครับ บริษัทของเรายินดีที่จะ......"

ในเวลานี้ เจียงชื่อยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้หยวนไท่ไม่ต้องพูดเรื่องนี้ต่อ

จากนั้นเจียงชื่อก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า "ผมไม่สนใจเรื่องผลประโยชน์หรอก บริษัทของพวงคุณจะล้มละลายอยู่แล้ว ผมจะหวังผลประโยชน์จากวิกฤตของพวกคุณได้ยังไงล่ะ? เอางี้ดีกว่า ถึงเวลาผมจะคัดเลือกหินชั้นหนึ่งให้บริษัทคุณ คุณแค่เอาหินก้อนเดียวที่ผมคัดเลือกไปทำเป็นเครื่องประดับให้ผมสักชิ้นก็พอ"

นี่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการอะไรเลยหรือ?

แค่เอาหินชั้นหนึ่งชิ้นเดียวมาทำเป็นเครื่องประดับ สำหรับบริษัทเครื่องประดับแล้ว มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

เจียงชื่อเลือกที่จะทิ้งผลประโยชน์ และความใจกว้างของเขาก็ทำให้คนชื่นชมเขามาก

"ผู้จัดการเจียงครับ คุณเป็นคนที่มีพระคุณต่อผมมากครับ"

"ขอบคุณสำหรับพระคุณอันใหญ่หลวงของคุณนะครับ!"

หยวนไท่มีความสุขจนแทบจะคุกเข่าก้มกราบเจียงชื่อ

หลังจากการแสดงความขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า หยวนไท่ก็รีบไปร่างข้อตกลงใหม่โดยใช้เวลาที่สั้นที่สุด

และห้องรับแขกในเวลานี้ เหลือเพียงเจียงชื่อกับอีกสามคนนั้น

ประตูถูกปิดลง

ข่งเหลียนเซิ่งปรบมือรัวๆ แล้วยกนิ้วโป้งให้กับเจียงชื่อ "พ่อหนุ่ม ทักษะการแสดงของคุณมันใช้ได้จริงๆ เลยนะ ฝีมือแบบนี้ ไปชิงรางวัลออสการ์ในตำแหน่งพระเอกได้เลยล่ะ!"

จากนั้นเขานั่งลงแล้วโอบไหล่ของเจียงชื่อและพูดอย่างยิ้มแย้ม "แต่ว่าผมก็ยังไม่พอใจคุณอยู่นิดหน่อย"

เจียงชื่อหันไปและถามเขาว่า "ไม่พอใจเรื่องอะไรครับ?"

"ไม่พอใจเรื่องที่คุณเปลี่ยนบทกะทันหันสิ" ข่งเหลียนเซิ่งพูดต่อ "เปลี่ยนบทกะทันหันแบบนี้มันเสี่ยงนะ เกิดความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้แผนล้มเหลวได้ อีกอย่างบทที่คุณเปลี่ยนก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ คุณทิ้งผลประโยชน์ดีๆ ของคุณไป แต่เปลี่ยนเป็นเครื่องประดับแค่ชิ้นเดียว ไม่คุ้มจริงๆ!"

หลังจากหยุดไปสักพักเขาก็พูดต่อ "เรื่องนี่เป็นการขาดทุนของคุณเอง ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอก เพราะผมเคยตกลงกับคุณไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ผลประโยชน์จากการเซ็นสัญญาทุกอย่างเป็นของคุณ คุณทำตัวเอง คุณไม่เอาเงินเอง ผมก็ช่วยคุณไม่ได้นะ"

"แต่นอกจากการเปลี่ยนบทกะทันหัน ผลงานของคุณวันนี้ เต็มร้อยผมให้คุณเก้าสิบคะแนน"

ข่งเหลียนเซิ่งตบไหล่เจียงชื่อไปด้วยแล้วถามติงจื่อยวี่ที่อยู่ข้างหน้าไปด้วย "คุณติงครับ เป็นไงบ้าง นักแสดงที่ผมหามาใช้ได้เลยใช่ไหมครับ? แทนตัวจริงได้เลยว่าไหม?"

ติงจื่อยวี่เครียดจนสีหน้าซีดเซียวและสั่นไปทั้งตัว

ไอ้โง่คนนี้มันยังมองไม่ออกอีกหรือ? จนปัญญากับมันแล้วจริงๆ!

เธอลดเสียงลงแล้วพูดด้วยความโกรธว่า "ไอ้โง่! แทนตัวจริงได้อะไรของแก? นั่นมันตัวจริง นั่นมันเจียงชื่อตัวจริง!"

แต่ข่งเหลียนเซิ่งก็ยังไม่เชื่อ