บทที่ 921 ยังละอายไม่พอหรือ?

ข่งเหลียนเซิ่งโกรธจนแทบเป็นบ้า เขาถูกหลอกแล้วยังไม่พอ แถมยังต้องเสียเงินอีกหนึ่งล้านหรือ?

เหอะๆ คนโง่สิถึงจะยอมจ่าย!

ในขณะที่เขาพยายามจะโต้เถียงกับเจียงชื่อ ในเวลานี้ประตูถูกเปิดออก หยวนไท่ก็เดินเข้ามาพร้อมกับสัญญาใบใหม่ที่เพิ่งร่างเสร็จและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ผู้จัดการเจียงครับ ต้องขออภัยที่ให้รอนานนะครับ สัญญาใบใหม่ผมร่างเสร็จแล้ว รบกวนคุณช่วยตรวจสอบทีว่าผมต้องแก้ตรงไหนนะครับ"

เขาก็วางสัญญาใบใหม่ตรงหน้าเจียงชื่อด้วยความเคารพ

เจียงชื่อหยิบเอกสารขึ้นมาแล้วกวาดมองไปด้วยและพูดไปด้วยว่า "อื้ม หลักๆ แล้วสัญญาชุดนี้ไม่มีปัญหาอะไรครับ จริงด้วยสิ เถ้าแก่หยวนครับ ผมมีเรื่องอยากจะเพิ่มเติมหน่อย"

"ว่ามาเลยครับ"

"การเซ็นสัญญาของผมกับคุณในครั้งนี้ ผมไม่ได้ต้องการเงินของคุณเลยสักบาท และไม่ได้เรียกร้องผลประโยชน์ใดๆ ล่วงหน้าเลย ดังนั้น เถ้าแก่หยวนครับ ถ้าคุณให้ผลประโยชน์ล่วงหน้า นั่นเป็นการละเมิดข้อตกลงนะครับ แล้วถ้าเป็นเช่นนั้น ผมก็จะดำเนินการต่อไม่ได้ ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจนะครับ"

สีหน้าของหยวนไท่เปลี่ยนไปอีกครั้ง "คือว่า......"

เขามองไปที่ติงจื่อยวี่กับติงหงเหย้า เพราะเขาเพิ่งมอบเครื่องประดับอันวิจิตรงดงามแก่พวกเขาสอง ถ้าตามคำพูดของเจียงชื่อ เขาได้ทำการละเมิดข้อตกลงไปแล้ว

ต้องเอาของคืน!

ติงจื่อยวี่หายใจเร็วขึ้น เธอรู้สึกโกรธมาก

ไม่ได้ดูการโชว์ตลกก็แล้วไป แต่ตอนนี้เธอยังต้องคืนของขวัญแค่ชิ้นเดียวที่เธออยากได้ ไอ้เจียงชื่อ แกมันแสบจริงๆ เลยนะ

"เอาคืนไป!"

ติงจื่อยวี่โยนกล่องเครื่องประดับของเธอลงบนโต๊ะทันที ส่วนติงหงเหย้าก็ค่อยๆ วางของลงบนโต๊ะอย่างเงียบๆ

เมื่อกี้เอาไปเท่าไหร่ ตอนนี้ต้องคืนกลับไปเท่านั้น

ห้ามเอาไปแม้แต่ชิ้นเดียว

หยวนไท่จึงยิ้มพูดว่า "ขอบคุณ คุณติงที่เข้าใจกันนะครับ"

ติงจื่อยวี่หัวร้อนมาก เข้าใจกัน? เข้าใจป้ามึงสิ!