บทที่ 980ไม่กล้าสู้แล้วหลบหนีกัน

ไม่ใช่แค่สาวเซ็กซี่เท่านั้นที่ไม่เข้าใจ ลูกน้องคนอื่นๆ ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

ชายอ้วนที่นั่งอยู่บนพื้นถึงกับคำราม: "หู่จื่อนายเป็นบ้าอะไร? มือของพี่ชายนายถูกตีจนหักแล้วนายยังลังเลอะไรอยู่ที่นั่น?"

หู่จื่อกลืนน้ำลายและชี้ไปทีวีบนผนัง

"ท่านอ้วน ทุกคน ดูซิ คนที่เราจะต่อยดูคล้ายคนที่กำลังพูดในทีวีอยู่หรือเปล่า?"

"อะไรนะ?"

ภายใต้คำเตือนของหู่จื่อ ทุกคนมองไปพร้อมกัน

เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง

อะไรคือคล้ายนกัน?นั่นมันคนเดียวกันเลยมั้ย? เจียงชื่อไม่ได้เปลี่ยนชุดสูดที่เขาสวม ออกมาในวันนี้มันเป็นชุดเดียวกับที่เขาสวมในสุนทรพจน์เมื่อวานนี้

เหมือนกับว่าผู้บริหารระดับสูง 'เดิน' ออกจากทีวี!

แม้ว่าเจียงชื่อจะไม่ใช่ผู้บริหารระดับสูงของเขตเจียงหนานอีกต่อไป แต่อูฐตัวบางตัวนั้นก็ตัวใหญ่กว่าม้า แม้ว่าเจียงชื่อจะออกจากตำแหน่งแล้วก็ตาม แต่ตัวละครตัวเล็กๆ อย่าง หู่จื่อก็ไม่สามารถคุกคามได้!

ถ้าใครทำผิด ก็จะถูกกำจัดทั้งหมด

ลูกน้องของหู่จื่อมักจะใส่คำว่า "ภักดี" ไว้ในปาก แต่จริงๆ แล้วพวกเขาเป็นแค่คนขี้ขลาดที่กลั่นแกล้งความดีและกลัวความชั่วร้าย รังแกคนที่อ่อนแอกว่าแต่กลัวคนที่แข็งแกร่งกว่า นับประสาอะไรมาต่อสู้กับคนมีอิทธิพลอย่างเจียงชื่อ

"ท่านอ้วน พี่หู่จื่อ ผมปวดขี้ ขอตัวก่อนนะครับ" ลูกน้องหันศีรษะวิ่งหนีไป ทิ้งอุปกรณ์ไปหมดๆ

"อ้อ ผมพึ่งนึกได้ว่า ภรรยากำลังจะคลอดลูก ผมต้องไปโรงพยาบาลครับ"

"ลูกชายคนเล็กของผมเลิกเรียนแล้ว ผมจะต้องไปรับกลับบ้านทานข้าวเที่ยงครับ"

คนกลุ่มนี้หาข้ออ้างได้เร็วกว่าใครๆ และภายในไม่กี่วินาที ผู้คนกลุ่มใหญ่ก็กระจัดกระจายกันไป ไม่เหลือใคร เหลือเพียงผู้ชายที่อยู่บนพื้นเท่านั้น

หู่จื่อบ่นในใจ: ไอ้พวกสารเลว ปากบอกว่าจะตายก็ตายด้วยกัน พอมีเรื่องขึ้นมา วิ่งเร็วกว่ากระต่ายสักอีก!

เขาเองก็อยากวิ่ง

แต่เจียงชื่อหยุดเขาไว้"นายชื่อ หู่จื่อใช่ไหม?"

หู่จื่ออึ้ง

คนเยอะขนาดนี้ เขาเป็นคนเดียวที่มี 'ชื่อและนามสกุล' เจียงชื่อจำคนอื่นไม่ได้ จำได้แค่เขาคนเดียว ทีนี้จะทำไงดีล่ะ?

พัฟ เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเจียงชื่อ

"คือ ผู้บริหารระดับสูงครับ ผมผิดไปแล้วครับ ผมมันไม่รู้ดีครับ คนต่ำอย่างผมไม่ควรล่วงเกินครับ โปรดอย่าใส่ใจเลยนะครับ"

"ถ้าพูดจริงๆ แล้ว ไอ้สองคนนั้นที่เป็นคนผิดครับ เรื่องทั้งหมดไม่เกี่ยวกับผมเลยนะครับ"

เขาทรยศชายอ้วนและสาวเซ็กซี่ในทันที

สาวเซ็กซี่หน้าบึ้งตกใจจนรีบคุกเข่าลงและส่ายหน้า "ผู้บริหารระดับสูงคะ หนูรู้ว่าหนูผิดแล้วค่ะ หนูไม่ควรยุ่งกับท่านค่ะ และไม่ควรเรียกคนมา หนูรู้ผิดจริงๆ แล้วค่ะ ท่านปล่อยหนูไปเถอะนะคะถ้าจะลงโทษก็ลงโทษอ้วนนี่!"