บทที่ 986 เหล่ายาว

เฮียเสือดาวหัวเราะและเพิ่มน้ำเสียงอีกเล็กน้อย "คนสวยครับ เฮียเสือดาวผมก็เป็นคนหนึ่งที่มีอิทธิพลในเมืองหลวง อย่าหักหน้ากันแบบนี้ได้ไหม? รับนามบัตรใบหนึ่งจะเป็นไรมาก ว่างๆ พาพวกเธอไปดูหนังกินข้าว ซื้อกระเป๋าให้พวกเธอ อยากได้อะไรก็จะซื้อให้หมด!"

เอาของดีมาล้อ

น่าเสียดายที่มันกลับไร้ประโยชน์

หญิงน้ำแข็งหันศีรษะเล็กน้อยและมองดูเฮียเสือดาว และพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า "อย่าเป็นเหมือนแมลงวันวิ่งเข้ามาในหูของฉัน ออกไป"

คนเย็นชา คำพูดยิ่งเย็นชาไปอีก

มือที่ยื่นออกไปของเฮียเสือดาวกำลังสั่น เขาพยายามที่จะอั้นความโกรธของเขาไว้

"ฉันให้โอกาสเธอครั้งสุดท้าย รับหรือไม่รับ?"

ยังไม่รอที่เขาพูดจบ หญิงน้ำแข็งส่ายมือและปัดนามบัตรของ เฮียเสือดาวลงบนพื้น คราวนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอนที่จะเอามันกลับมาให้ได้

เฮียเสือดาวคำราม: "ให้ตายสิ ให้หน้าแกสักขนาดนี้ กล้าปัดนามบัตรของฉันเหรอห้ะ? ให้เวลาแกสามวิ เก็บขึ้นมาเดี๋ยวนี้!"

หญิงน้ำแข็งไม่ได้สนใจ

พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินรีบวิ่งมา "ผู้โดยสารคะ คุณอย่าทำแบบนี้เลยค่ะ โปรดกลับไปที่นั่งของ..."

"ไปไกลๆ!"

เฮียเสือดาวยกมือขึ้นตบพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินลงกับพื้น

เขาชี้ไปที่หญิงน้ำแข็งว่า "อย่าคิดว่าเกิดมาสวยหน่อยก็อวดดีได้ ถ้าไม่ให้แกรู้หน่อย แกก็จะได้รู้ว่าฉันเจ๋งสักแค่ไหน"

ขณะที่เขาพูด เขาเอื้อมมือออกไปกดหัวของหญิงน้ำแข็ง พยายามกดเธอลงกับพื้น

แต่ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือออกไป มือของหญิงน้ำแข็งถึงก่อน แล้ววางมันไว้ที่คอของเฮียเสือดาว เอาหัวกระแทกกับพนักพิง

ด้วยเสียง 'ปัง' หัวของเฮียเสือดาวเบ่งบาน และเขาก็หมดสติไปพร้อมกับเท้าคว่ำ

ผู้คนรู้สึกทึ่ง

ทักษะของผู้หญิงคนนี้น่าทึ่งมาก