บทที่ 995 ป้ายคำสั่ง

เจียงชื่อมีท่าทียอมรับต่อวิธีการอันนี้ ต่อมาพวกเขาจึงเริ่มต้นปรึกษาว่าจะดำเนินการส่งเจียงชื่อไปอย่างไร และต้องใช้วิธีอะไรไปดูอาการเจียงห้านเฟยที่บริษัทเทคโนโลยีเชิ่งเล่อได้

ในเวลาเช่นนี้ กริ่งที่ประตูดังขึ้น

มีคนมา?

ทั้งสามคนตะลึงครู่หนึ่ง ได้ยินเพียงด้านนอกประตูมีเสียงของผู้ชายคนหนึ่ง "พนักงานครับ"

เมษเดินเข้าไปแล้วยื่นมือไปเปิดประตูออก

"ดึกขนาดนี้แล้ว นายมีธุระอะไร?"

พนักงานตอบว่า "โถงด้านล่างมีคนกลุ่มหนึ่งมาครับ พวกเขาให้ผมนำสิ่งนี้มามอบให้แก่คุณผู้ชายที่ชื่อว่า'เจียงชื่อ'ครับ"

เมษก้มหน้ามองดู เห็นเพียงในมือของพนักงานถือจดหมายซองหนึ่งไว้

"ให้ฉันก็ได้"

"ครับ"

เมษรับจดหมายมา ปิดประตูสนิท จากนั้นก้าวเท้าเดินมาตรงหน้าเจียงชื่อ

"ผู้บัญชาการ จดหมายของคุณครับ"

เจียงชื่อยื่นมือรับจดหมายเข้ามา บนหน้าซองจดหมายไม่ได้เขียนอะไรไว้ ว่างเปล่าเป็นแถบ

เขามึนงงนิดหน่อย พูดพึมพำกับตนเอง "สมัยนี้ยังเขียนจดหมายหาน่าจะมีไม่มากแล้ว โดยเฉพาะจดหมายอันนี้ไม่มีรหัสไปรษณีย์ ไม่มีที่อยู่ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ส่งไปรษณีย์มา"

"ดูแล้ว เป็นใครบางคนที่เมืองหลวงจับตามองฉันอยู่"

"เพิ่งมาถึงวันแรก ก็โดนคนจ้องเอาไว้แล้ว 'เพื่อน'ของฉันเจียงชื่อคนนี้มีมากเสียจริง"

เขายื่นมือแกะซองจดหมายออก ด้านในมีกระดาษจดหมายแผ่นหนึ่งกับป้ายคำสั่งอันหนึ่ง

บนป้ายคำสั่งแกะสลักสัตว์ประเภทนกดำมืดตัวหนึ่งไว้ ดูไม่ออกว่าคืออะไร

เจียงชื่อเปิดกระดาษจดหมายออก เนื้อหาด้านในเรียบง่ายอย่างมาก ทั้งหมดมีอยู่สี่คำ: ลงมารับโทษตาย!

จดหมายฉบับหนึ่ง ป้ายคำสั่งอันหนึ่ง

เนื้อหาในจดหมายยังก้าวร้าวเผด็จการเช่นนี้อีก

ฟังจากโทนเสียงของพนักงานเมื่อสักครู่นี้ เห็นได้ชัดว่าคนกลุ่มนี้มาถึงที่โรงแรมแล้ว และยึดครองโถงใหญ่เอาไว้แล้ว เจียงชื่ออยากจะหนีคงลำบาก

เขาหัวเราะแล้ว เพิ่งมาถึงวันแรกก็มีคู่อริมาหาถึงที่