บทที่160 ตบแทนเธอ

“ แกปล่อยฉันนะ!”

“ ฉันสั่งให้แกปล่อยฉันไง!”

โหลวซินเยว่ตะโกนร้องขึ้น ยามที่อยู่โดยรอบต่างกรูกันเข้ามา และเตรียมพร้อมที่จะจัดการทุกเมื่อ

ในตอนนี้เอง หลิงเหยาที่เหนื่อยล้า และเจ็บระบมไปทั้งตัวดึงแขนเสื้อของเจียงชื่อ แล้วพูดขึ้น “ คุณคะ ปล่อยเธอเถอะค่ะ ”

“ ฮะ? ”

ความโกรธ โมโหของเจียงชื่อกลับกลายเป็นความสงสัย “ เมื่อกี้เธอทำกับคุณอย่างนั้น คุณยังจะให้ผมปล่อยเธออีกเหรอ? ”

หลิงเหยาถอนหายใจ “ ฉันรู้ค่ะว่าคุณหวังดีกับฉัน และอยากจะระบายความโกรธแทนฉัน แต่ว่า ฉันก็เป็นแค่สแตนด์อินธรรมดาๆก็เท่านั้นเอง มันไม่สำคัญมากพอหรอกค่ะ ”

“ โหลวซินเยว่นั้นไม่ใช่ เธอเป็นดาราดัง ”

“ ถ้าเกิดว่าคุณทำให้เธอบาดเจ็บ มันจะทำให้การถ่ายทำของทีมงานช้าทั้งกองเลยนะ ไหนจะต้องเพิ่มค่าใช้จ่ายในการถ่ายทำ และหนังทั้งเรื่องยังขึ้นอยู่กับตัวของเธอทั้งหมดด้วย ถ้าไม่เธอ ใครจะว่าถ่ายหนังเรื่องนี้ละคะ? ”

“ คุณทำร้ายเธอ มันก็ไม่มีผลดีอะไรกับคุณเลย เมื่อถึงตอนนั้น แฟนคลับมากมายของเธอก็จะมาหาเรื่องคุณ มันจะส่งผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของคุณมากเลยนะคะ ”

หลิงเหยากัดริมฝีปากแล้วพูดขึ้น “ ดังนั้นคุณคะ เรื่องนี้......ก็ช่างมันเถอะค่ะ ”

ช่างมัน?

แม้ว่าจะไม่เต็มใจนัก แต่หลิงเหยาก็ไม่มีตัวเลือกอื่นอยู่ดี

คนเรานี่ไม่สามารถเทียบกันได้จริงๆ

ไม่ว่าสแตนด์อินจะเหนื่อยมากขนาดไหนก็ตาม แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากผู้คน ส่วนดาราดังนั้นแค่พาดหัวข่าวก็ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

คนละระดับกัน

เจียงชื่อยิ้มเย้ย และปล่อยมือของเขาออกจริงๆ

โหลวซินเยว่ถอยห่างออกไปหลายเมตร ลูบไปมาที่ข้อมือของตัวเอง “ มือของคนคนนี้เป็นเครื่องหนีบหรือไงกัน บีบฉันเจ็บจนจะตาย ”

เธอชี้ไปที่เจียงชื่อพร้อมกับพูดขึ้น “ นายนี่ นายนี่มันโง่เง่าเต่าตุ่นจริงๆเลย นายทำให้ฉันเคือง ก็เหมือนกับว่าทำให้อี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์เคืองไปด้วย และเป็นการทำให้บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในเขตเจียงหนานที่มีอิทธิพลมากเคืองด้วย!คุณน่ะ จบเห่แล้ว!”

เจียงชื่อเผชิญหน้ากับเธอ พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ ตอนแรกผมโกรธมาก ตอนนี้ผมรู้สึกเศร้าขึ้นมาเลย ทำไมการเติบโต และพัฒนาของอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ถึงเปลี่ยนไปนะ? ทำไมอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ถึงได้ราศีมีนักแสดงขยะเน่าอย่างคุณได้? ผมคงต้องไตร่ตรองดีๆแล้ว ”