บทที่161 ให้ผมสั่งสอนเทพเจ้าแห่งสงคราม

เสี้ยงจื้อเฉิงอึ้ง “ มีใครที่กล้ารังแกคุณ? ”

โหลวซินเยว่ชี้ไปที่เจียงชื่อแล้วพูดขึ้น “ เขาไง เมื่อกี้จับมือฉันเจ็บมากเลย ยังบอกว่าฉันไม่มีฝีมือแสดง และไม่เหมาะที่จะเป็นนางเอกอีก คุณพี่เสี้ยงคะ ฉันโตป่านนี้แล้ว ยังไม่ค่อยโดนดูถูกขนาดนี้มาก่อนเลย พี่ต้องจัดการให้ฉันนะคะ สั่งสอนเขาให้ดีๆ!”

เสี้ยงจื้อเฉิงหน้ามืดครึ้มไปหมด

สั่งสอนเจียงชื่อ?

เหอะๆ ให้ความกล้าเขามากเป็นร้อย ยังไม่กล้าที่จะคิดเลย!

เขาไออะแฮ่ม และถามขึ้นอีกครั้ง “ โหลวซินเยว่ เมื่อกี้ที่คุณพูดเป็นความจริงทั้งหมดเหรอ? ”

“ แน่นอนค่ะ ทุกคนที่นี่ต่างได้ยินกัน ถ้าไม่เชื่อพี่ก็ถามดูสิ!”

“ ตาบ้านี่ยังบอกว่าจะให้หลิงเหยามาเป็นนางเอกแทน หึๆ น่าขำชะมัดเลย เธอเป็นอะไรกัน ก็เป็นแค่คนที่เพิ่งผ่านการฝึกมาหมาดๆ เธอเล่นเป็นนางเอกแล้วจะใครที่ไหนดูกัน? ”

หน้าของเสี้ยงจื้อเฉิงมืดครึ้มมากกว่าเดิม

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และมองไปที่ผู้กำกับ “ ที่โหลวซินเยว่พูดนั้นจริงใช่ไหม? ”

ผู้กำกับมองไปที่เสี้ยงจื้อเฉิง แล้วมองไปที่โหลวซินเยว่ ก็ต้องตกใจกลัวกับสายตาพิฆาตของโหลวซินเยว่ จึงได้รีบตอบกลับ “ ใช่ครับ เป็นเหมือนที่โหลวซินเยว่พูดทุกอย่างเลย ”

“ อ่อ ผมเข้าใจแล้ว ” เสี้ยงจื้อเฉิงพยักหน้า

โหลวซินเยว่ร้องห่มร้องไห้ แล้วพูดขึ้น “ คุณพี่เสี้ยงคะ ฉันเป็นคนที่พี่ ‘ มาหา ’ เองไม่ใช่เหรอ พี่เคยบอกว่าจะทำดี และเลี้ยงดูฉันอย่างดี ตอนนี้คนอื่นเขาทำให้ฉันอับอายอย่างนี้ คุณก็ลองคิดดูก็แล้วกัน!”

เสี้ยงจื้อเฉิงเดินไปทางเจียงชื่อ

แววตาโหลวซินเยว่เปี่ยมไปด้วยความสะใจ และพูดในใจ “ ดูสิว่าครั้งนี้นายจะตายอย่างไง ”

หัวใจของทุกคนต่างตกไปที่ตาตุ่ม โดยปกติสี้ยงจื้อเฉิงเป็นคนที่ถือว่ามีอำนาจในอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ คนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาก็มีอยู่ไม่น้อย กล้าที่มาทำร้ายนักแสดงของเขา คงจะจบสวยหรอกเนอะ

โดยเฉพาะหลิงเหยา

เธอรู้ดีว่าเจียงชื่อออกมาปกป้องเธอถึงได้เป็นอย่างนี้ ถ้าเกิดว่าโดนเสี้ยงจื้อเฉิงตอบโต้เพราะเหตุนี้แล้วละก็ เธอจะไม่รู้สึกเสียใจได้อย่างไรกัน?